حسن مثنی
حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب، معروف به حسن مثنی، از شخصیتهای خاندان علوی در سده نخست هجری بود و در برخی منابع سرپرست صدقات و اوقاف منسوب به علی بن ابیطالب معرفی شده است. گزارشهایی از حضور او در واقعه کربلا در سنین کودکی و نجات یافتن از کشته شدن نقل شده است. او در دوره خلافت عبدالملک بن مروان با حکومت امویان در تعارض قرار گرفت و مدتی در مدینه زندانی شد، اما بعداً آزاد گردید. در منابع آمده است که او در حدود سی و پنج سالگی درگذشت و همسرش فاطمه بنت الحسین بود.
زندگی
حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب که با نام حسن مثنی شناخته میشود، از شخصیتهای خاندان علوی در سده نخست هجری بود. در منابع تاریخی از او به عنوان فردی پرهیزگار و آگاه به امور دینی یاد شده است. گزارش شده است که سرپرستی صدقات و اوقاف منسوب به علی بن ابیطالب بر عهده او بوده است. در برخی منابع آمده است که او در زمان واقعه کربلا هنوز در سنین کودکی قرار داشت و در میان اسیران این واقعه حضور داشت. همچنین در برخی نقلها گفته شده است که به سبب جراحاتی که داشت و با میانجیگری اسماء بن خارجه از کشته شدن نجات یافت.[۱]
بر اساس گزارشهای تاریخی، حسن مثنی در دوره خلافت عبدالملک بن مروان با حکومت امویان در تعارض قرار گرفت و در پی این اختلافها توسط والی مدینه زندانی شد. در روایتی آمده است که ولید بن عبدالملک به والی مدینه، صالح بن عبدالله مری، دستور داد او را در مسجد مدینه مجازات کند. در همین گزارش گفته شده است که هنگام اجرای دستور، علی بن حسین وارد مسجد شد و به او توصیه کرد دعایی برای رفع گرفتاری بخواند. در ادامه روایت آمده است که اجرای مجازات به تأخیر افتاد و پس از مکاتبه مجدد با خلیفه، فرمان آزادی او صادر شد.[۲]
درگذشت
در منابع تاریخی همچنین آمده است که حسن مثنی در حدود سی و پنج سالگی درگذشت و در برخی گزارشها علت مرگ او مسمومیت ذکر شده است. همسر او فاطمه بنت الحسین معرفی شده است. در برخی نقلها گفته شده است که او مدتی بر مزار حسن مثنی سوگواری میکرد و پس از مدتی نیز درگذشت.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حسن مثنی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.