خشم الهی
خشم خدا در متون دینی به معنای عقوبت و کیفر الهی در برابر گناه و نافرمانی انسان است. در روایات، پرهیز از خشم و انجام اعمالی مانند صدقه پنهانی از راههایی دانسته شده که میتواند موجب دوری از خشم الهی شود.
معنای لغوی و اصطلاحی
خشم خدا در متون دینی به معنای عقوبت و کیفر الهی در برابر نافرمانی و گناه انسان دانسته شده است. این تعبیر در ادبیات دینی برای بیان پیامدهای الهیِ رفتارهای نادرست به کار میرود.[۱]
در منابع اسلامی
در روایتی از جعفر صادق، امام ششم شیعیان امامیه، نقل شده است که حواریون از عیسی بن مریم پرسیدند سختترین و خطرناکترین چیز چیست. او پاسخ داد که سختترین چیز خشم خداوند است. آنان پرسیدند چگونه میتوان از آن نجات یافت، و او پاسخ داد با این که انسان خشم نکند. در برخی روایات نیز اعمالی به عنوان عواملی برای فرونشاندن خشم الهی یاد شده است. از جمله از پیامبر اسلام نقل شده است که صدقه دادن به صورت پنهانی از کارهایی است که خشم خدا را فرومینشاند.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خشم خدا». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.