خروج سفیانی

«سفیانی و خروج وی»، مشهورترین و در عین حال مشکل‌ترین مسئله در میان نشانه‌های ظهور به‌شمار می‌آید. روایات این نشانه، به گونه ای گسترده در منابع قدیم و جدید بیان شده است.

نام و نسب سفیانی

در روایات از نام‌های مختلفی برای سفیانی سخن گفته شده است، در این روایات بیشتر از واژگانی چون «سفیانی»، «ابن آکله الاکباد»، «عتبه» و «عثمان بن عنبسه» و «عبدالله»استفاده شده است. آنچه که از عنوان رایج سفیانی نسبت به نَسَب او به ذهن می‌رسد این است که وی با ابوسفیان نسبتی دارد و این انتساب به گونه‌های مختلف منعکس شده است. صدوق با نقل روایتی از علی بن ابی طالب او را از نسل ابوسفیان (وَ هُوَ مِنْ وُلْدِ أَبِی سُفْیَانَ) دانسته است.

ویژگی‌های سفیانی

ویژگی‌های ظاهری

در خصوص ویژگی‌های ظاهری سفیانی روایت‌های مختلفی وجود دارد که ویژگی‌های متعددی برای او برشمرده اند: او مردی است چهارشانه، زشت‌رو، کلّه گنده و آبله رو و چون او را ببینی، می‌پنداری که یک چشم است ... .

ویژگی‌های اخلاقی

او مسلمانی است منحرف که در دل با علی بن ابی طالب دشمنی دارد.

زمان خروج سفیانی

پیرامون زمان خروج سفیانی اخبار و روایاتی که وجود دارد به سه دسته تقسیم می‌شوند:

خروج پیش از ظهور

حَذْلَم بن بشیر می‌گوید: به علی بن حسین عرض کردم: آمدن مهدی موعود ونشانه‌ها و علایم آن را برای من بیان نمایید تا بدانم چه زمانی ظهور می‌کند؟ فرمود: … إذَا ظَهَرَ السُّفْیَانِیُّ اخْتَفَی الْمَهْدِیُّ ثُمَّ یَخْرُجُ بَعْدَ ذَلِکَ؛ … وقتی او خروج می‌کند، مهدی پنهان است و بعد از آن قیام می‌کند.

خروج در سال قیام

محمد بن ابراهیم نعمانی در کتاب الغیبه با ذکر سند از محمد بن مسلم نقل کرده که محمد بن علی گفت: السُّفْیَانِیُّ وَ الْقَائِمُ فِی سَنَةٍ وَاحِدَةٍ؛سفیانی و قائم در یک سال است.

خروج پس از ظهور

عموم روایات از خروج سفیانی به عنوان نشانه پس از ظهور یاد کرده است.

فرجام سفیانی

پایان لشکریان سفیانی فرورفتن در زمین و مبتلا شدن به خشم خداوند دانسته شده؛ اما سخن روشنی درباره فرجام خود سفیانی در دست نیست.