سهل بن حنیف
سهل بن حنیف از یاران محمد و از شخصیتهای برجسته انصار بود. او در بسیاری از نبردهای صدر اسلام حضور داشت و پس از درگذشت محمد از یاران نزدیک علی بن ابیطالب بهشمار میرفت و در رویدادهایی مانند جنگ صفین در کنار او بود.
زندگی
سهل بن حنیف از انصار و از قبیلهٔ اوس بود و برادری به نام عثمان بن حنیف داشت. در منابع روایی شیعه از او بهعنوان فردی با فضایل فراوان یاد شده است. در روایتی از جعفر صادق نقل شده که هیچیک از قریش و دیگران به منزلت او نمیرسیدند. سهل در جنگها و رویدادهای دوران محمد حضور فعال داشت و از یاران وفادار او بهشمار میرفت.[۱]
در نبرد احد، هنگامی که مسلمانان دچار شکست شدند و بسیاری از اطراف محمد پراکنده شدند، گروهی اندک در کنار او باقی ماندند و با او بر پایداری تا مرگ بیعت کردند. این افراد هشت نفر بودند: علی بن ابیطالب، زبیر بن عوام، طلحه بن عبیدالله، ابودجانه، حارث بن صمه، حباب بن منذر، عاصم بن ثابت و سهل بن حنیف. گفته شده است که هیچیک از این افراد در آن نبرد کشته نشدند.[۲]
پس از درگذشت محمد، سهل بن حنیف از یاران نزدیک و مورد اعتماد علی بن ابیطالب بود. او در جنگ صفین در کنار علی حضور داشت. علی بن ابیطالب مدتی او را به حکومت فارس گماشت، اما سهل نتوانست اوضاع آن منطقه را سامان دهد و در نتیجه علی بن ابیطالب زیاد بن ابیه را به آنجا فرستاد و او توانست منطقه را آرام کند.[۳]
درگذشت
سهل بن حنیف در سال ۳۸ هجری در کوفه درگذشت. در روایتی از محمد باقر آمده است که علی بن ابیطالب بر جنازهٔ او بیست و پنج تکبیر در نماز میت گفت. گفته شده است که علی بن ابیطالب چند بار نماز بر پیکر او خواند، زیرا گروههایی از مردم پس از پایان نماز میرسیدند و درخواست میکردند که در نماز شرکت کنند؛ از این رو این نماز پنج بار تکرار شد.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سهل». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.