صخر بن عمرو بن شرید
صَخر بن عمرو بن الشرید السلمی از بزرگان قبیلهٔ بنیسلیم و برادر شاعر نامدار عرب خنساء بود که در روزگار پیش از اسلام میزیست و در جنگی زخمی شد و بر اثر همان زخم درگذشت.
زندگی
صخر فرزند عمرو بن الشرید از قبیلهٔ بنیسلیم بود. پدرش در موسمها دست او و برادرش معاویه را میگرفت و به آنان فخر میکرد و میگفت که این دو از برترین مردان مضر هستند و مانند آنان پیش از این پدید نیامده است.[۱]
صخر در یکی از جنگها شرکت کرد و در نبردی سخت زخمی شد. زخم او گسترده بود و همان سبب بیماری طولانی او گردید. در این مدت، افراد قبیله برای عیادتش میآمدند. در روایتی آمده است که روزی از همسرش سلمی دربارهٔ حال او پرسیدند و او پاسخ داد که صخر نه چندان زنده است که امیدی به بهبودش باشد و نه چنان مرده که بتوان او را از یاد برد. این سخن به گوش صخر رسید و بر او گران آمد. در گزارشی دیگر آمده است که مادرش در پاسخ به پرسش عیادتکنندگان از حال او اظهار رضایت کرد و گفت تا زمانی که سایهٔ او در میان ماست حال ما نیک است. صخر پس از شنیدن این سخنان ابیاتی سرود که در آنها به حال خود اشاره میکرد.[۲]
درگذشت
بیماری صخر بر اثر همان زخم جنگی طولانی شد و سرانجام درگذشت. در برخی منابع آمده است که حلقهای از زره در بدن او فرورفته و زخمی سخت پدیدآورده بود که به مرگش انجامید. پس از مرگ او، خواهرش خنساء مرثیههای بسیاری در سوگ او سرود. مرثیههای خنساء برای صخر از مشهورترین نمونههای سوگسرایی در ادب عربی بهشمار آمده است.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صخر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.