طالب بن ابوطالب
طالب بن ابیطالب، بزرگترین فرزند ابوطالب بن عبدالمطلب و برادر علی بن ابیطالب است. مادر وی فاطمه بنت اسد بود.[۱]
حضور در جنگ بدر و بازگشت
دربارهٔ حضور وی در غزوه بدر، روایتی از امام صادق (ع) نقل شده است. بنابر این گزارش، هنگامی که کفار قریش از مکه عازم میدان بدر شدند، فرزندان و نوادگان عبدالمطلب را نیز به اجبار همراه خود بردند که طالب بن ابیطالب از جمله آنان بود. گفته شده است که طالب در طول مسیر اشعار و رجزهایی میخواند که نشاندهنده ناخشنودی و کراهت وی از این سفر بود. قریشیان با شنیدن این رجزها، حضور او را مایه شومبختی و عامل شکست خود دانسته و او را ناچار به بازگشت کردند.[۲]
در روایتی دیگر از امام صادق (ع)، تصریح شده است که طالب در آن زمان ایمان آورده بود. سرنوشت او پس از جنگ بدر در تاریخ نامعلوم است و گزارش معتبری از دیدن او پس از آن واقعه در دست نیست.[۳]
طالب بن ابیطالب
طالب بن ابیطالب، بزرگترین فرزند ابوطالب بن عبدالمطلب و برادر علی بن ابیطالب است. مادر وی فاطمه بنت اسد نام دارد. طالب در واقعه جنگ بدر به اجبار قریشیان همراه آنان شد، اما به سبب ابراز نارضایتی از این سفر، ناچار به بازگشت شد. درباره سرنوشت نهایی او پس از این واقعه گزارش قطعی در منابع تاریخی وجود ندارد.
حضور در جنگ بدر و بازگشت
درباره حضور وی در غزوه بدر، روایتی از صادق نقل شده است. بنابر این گزارش، هنگامی که کفار قریش از مکه عازم میدان بدر شدند، فرزندان و نوادگان عبدالمطلب را نیز به اجبار همراه خود بردند که طالب بن ابیطالب از جمله آنان بود. گفته شده است که طالب در طول مسیر اشعار و رجزهایی میخواند که نشاندهنده ناخشنودی و کراهت وی از این سفر بود. قریشیان با شنیدن این رجزها، حضور او را مایه شومبختی و عامل شکست خود دانسته و او را ناچار به بازگشت کردند.[۴]
در روایتی دیگر از صادق تصریح شده است که او در آن زمان ایمان آورده بود. سرنوشت او پس از جنگ بدر در تاریخ نامعلوم است و گزارش معتبری از دیدن او پس از آن واقعه در دست نیست.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «طالب». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.