عبدالرحمن بن عبدرب
عبدالرحمن بن عبدِرَبّ اَنصاری از صحابه محمد و از یاران علی بن ابیطالب و حسین بن علی بود. او در واقعه گواهیخواهی علی بن ابیطالب در مسجد کوفه، از جمله کسانی بود که به حدیث غدیر شهادت داد. عبدالرحمن سپس در مکه به حسین بن علی پیوست، تا کربلا همراه او ماند و در روز عاشورا در حمله نخست کشته شد.
زندگی
عبدالرحمن بن عبد رب انصاری از صحابه محمد و از یاران نزدیک علی بن ابیطالب بود. در گزارشی آمده است که علی بن ابیطالب در مسجد کوفه از کسانی که واقعه غدیر را به یاد داشتند و سخن محمد را دربارهٔ او شنیده بودند خواست برخیزند و گواهی دهند. عبدالرحمن بن عبد رب از جمله کسانی بود که برخاست و شهادت داد که از محمد شنیده است: «هر که من مولای اویم، این علی مولای اوست. خدایا دوست بدار هر که او را دوست بدارد و دشمن بدار هر که با او دشمنی کند».[۱]
عبدالرحمن بن عبد رب در مکه به حسین بن علی پیوست و تا کربلا همراه او ماند.[۲]
کشتهشدن در کربلا
در گزارشها آمده است که عبدالرحمن بن عبد رب در روز عاشورا، در حمله نخست، در کنار حسین بن علی کشته شد.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالرحمن». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.