بدون جعبه اطلاعات

عمادالدین زنگی

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۹ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۴ توسط Shahroudi (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «'''عمادالدین زنگی'''، با نام اصلی زنگی بن آق‌سنقر حاسب و مکنی به '''ابوالجواد'''، سرسلسله اتابکان موصل، الجزیره و شام بود. او نخستین حاکم از این خاندان است که لقب سلطان بر وی اطلاق شد. شهرت عمده او به دلیل جنگ با صلیبی‌ها و پیشقدمی در این...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عمادالدین زنگی، با نام اصلی زنگی بن آق‌سنقر حاسب و مکنی به ابوالجواد، سرسلسله اتابکان موصل، الجزیره و شام بود. او نخستین حاکم از این خاندان است که لقب سلطان بر وی اطلاق شد. شهرت عمده او به دلیل جنگ با صلیبی‌ها و پیشقدمی در این مسیر پیش از صلاح‌الدین ایوبی است. او در سال ۵۴۱ قمری به دست غلامانش کشته شد و به اتابک شهید شهرت یافت.

زندگی

پدر عمادالدین زنگی، آق‌سنقر، از غلامان ترک ملک‌شاه بود که از سال ۴۷۸ تا ۴۸۷ قمری از جانب تتش در حلب نیابت می‌کرد، اما سرانجام بر او شورید و اسیر شد. آق‌سنقر بعدها از جانب سلطان محمود سلجوقی به امارت بغداد منصوب شد. او در روز جمعه نهم ذی‌قعده سال ۵۲۰ قمری در مسجد جامع موصل به دست فداییان اسماعیلی کشته شد و یک سال بعد، در سال ۵۲۱ قمری، پسرش عمادالدین زنگی جانشین او شد.[۱]

در سال ۵۲۱ قمری به فرمان المسترشد بالله عباسی و سلطان مغیث‌الدین محمود سلجوقی، حکومت موصل به عمادالدین زنگی واگذار شد. او در سال ۵۲۳ قمری حماه و حمص را تصرف کرد و در سال ۵۲۴ قمری حلب را گشود. قلمرو او در سال ۵۳۴ قمری با انضمام دیار بکر و کردستان توسعه بیشتری یافت.[۲]

درگذشت

عمادالدین زنگی در سال ۵۴۱ قمری برای فتح قلعه جعبر اقدام و آن را محاصره کرد. او در آستانه پیروزی بود که در شب پنجم ربیع‌الثانی همان سال، به دست توطئه سیصد تن از غلامانش کشته شد. پس از این واقعه، او به اتابک شهید ملقب شد و قلمرو او میان دو پسرش، سیف‌الدین غازی و نورالدین محمود، تقسیم گردید.[۳]

ویژگی‌ها و جنگ با صلیبی‌ها

عمادالدین زنگی تنومند و بزرگ‌سر توصیف شده و در شجاعت نظامی برجسته بود. شهرت اصلی او در تاریخ به سبب جهاد و مبارزه با صلیبی‌هاست و او را پیشگام صلاح‌الدین ایوبی در این جنگ‌ها دانسته‌اند.[۴]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمادالدین زنگی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.