عمرو بن خالد صیداوی
‘’‘عمرو بن خالد اسدی صیداوی’‘’، از اشراف کوفه، حامیان مسلم بن عقیل و از کشتهشدگان واقعه کربلا بود که پس از پیوستن به کاروان حسین بن علی در منزلگاه عذیب هجانات، در روز عاشورا به همراه گروهی از یارانش به میدان نبرد رفت و کشته شد.
فعالیت در کوفه و پیوستن به کاروان حسینی
عمرو بن خالد اسدی صیداوی از اشراف کوفه و دوستداران خاندان پیامبر بود. او در کوفه با مسلم بن عقیل همکاری کرد، اما پس از پراکنده شدن مردم از گرد مسلم، پنهان شد. پس از انتشار خبر کشته شدن قیس بن مسهر و رسیدن حسین بن علی به منزلگاه حاجر، عمرو به همراه غلامش سعد، مجمع بن عبدالله عائذی و فرزندش، و جنادة بن حارث سلمانی با راهنمایی طرماح بن عدی از کوفه خارج شدند و در منزلگاه عذیب هجانات به کاروان حسین بن علی پیوستند.[۱] هنگام ورود آنان، حر بن یزید ریاحی قصد داشت از همراهیشان با کاروان جلوگیری کرده و آنان را بازداشت کند یا به کوفه بازگرداند؛ اما حسین بن علی مانع شد و فرمود: «اینان یاران من هستند و همانگونه که از خود دفاع میکنم، از آنان نیز دفاع خواهم کرد.» با این سخن، حر از تعرض به آنان منصرف شد و آنان در همراهی کاروان ماندند.[۲]
حضور در عاشورا و شهادت
در روز عاشورا، عمرو بن خالد و همراهانش از حسین بن علی اجازه نبرد گرفته و دستهجمعی به میدان رفتند. سپاه کوفه آنان را محاصره کرد و ارتباطشان را با لشکر امام قطع نمود. حسین بن علی برادرش عباس بن علی را به یاری آنان فرستاد. عباس حلقه محاصره را شکست و در حالی که همگی به سختی مجروح شده بودند، آنان را به سوی اردوگاه بازمیگرداند؛ اما دشمن بار دیگر راه را بر آنان بست. این گروه در نبردی تنبهتن ایستادگی کردند تا همگی در کنار یکدیگر کشته شدند. پس از رسیدن خبر کشته شدن آنان به حسین بن علی، امام چندین بار بر آنان رحمت فرستاد و طلب آمرزش کرد.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمرو بن خالد صیداوی». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.