فغفور یزدی

فغفور یزدی، شاعری ایرانی بود که به طلاقت زبان، عذوبت بیان و تازگی در سخن شهرت داشت. اصل او از یزد بود و در مدح ملوک ایران و منقبت ائمه شیعه قصاید و اشعار متینی سروده است. دیوان او مجموعه‌ای از اشعار اوست. از غزلیات وی این ابیات است: «دمی که جلوه برقی کند شکار مرا به دام شعله کشد دانه شرار مرا به وعده گر دهدَم عمر خضر طی گردد در اولین قدم راه انتظار مرا»

آثار

فغفور یزدی دیوانی از اشعار خود داشته است که قصاید و غزلیات او را دربر می‌گرفته است.

اشعار

از غزلیات فغفور یزدی ابیات زیر است: «دمی که جلوه برقی کند شکار مرا به دام شعله کشد دانه شرار مرا به وعده گر دهدَم عمر خضر طی گردد در اولین قدم راه انتظار مرا»

پانویس

منابع

اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «فغفور یزدی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.