قیس بن مسهر

قیس بن مسهر، از یاران حسین بن علی بود که در جریان حرکت او به سوی عراق، نامه‌ای از او برای مردم کوفه برد. او در قادسیه به دست نیروهای عبیدالله بن زیاد دستگیر شد، اما در دارالاماره کوفه از حسین بن علی و علی بن ابی‌طالب یاد کرد و عبیدالله بن زیاد و پدرش را لعن نمود. به فرمان ابن زیاد، او را از فراز دارالاماره به پایین انداختند و به شهادت رسید.

رساندن نامه به کوفه

قیس بن مسهر صیداوی از یاران حسین بن علی بود. هنگامی که حسین بن علی در مسیر خود به عراق در منزل حاجز بود، نامه مسلم بن عقیل درباره آمادگی مردم کوفه به او رسید. حسین بن علی در پاسخ، نامه‌ای خطاب به عموم مردم کوفه نوشت که در آن از آگاهی خود از آمادگی آنان، عزم خویش برای حرکت به سوی کوفه و ضرورت آمادگی بیشتر آنان سخن گفته بود و آن را به قیس سپرد. قیس به سوی کوفه حرکت کرد، اما هنگامی که به قادسیه رسید، حصین بن نمیر، از گماشتگان عبیدالله بن زیاد، او را دستگیر کرد و نزد ابن زیاد فرستاد.

شهادت

هنگامی که قیس نزد عبیدالله بن زیاد رسید، ابن زیاد به او دستور داد بر فراز دارالاماره برود و حسین بن علی را دشنام دهد. قیس بر فراز کاخ گفت: «ای مردم، این حسین بن علی، بهترین خلق خدا و فرزند فاطمه، دختر پیامبر، است که به سوی شما و دیار شما می‌آید. من در منزل حاجز از او جدا شدم؛ پس او را اجابت کنید و به خدمتش بشتابید.» سپس عبیدالله بن زیاد و پدرش را لعن کرد و بر علی بن ابی‌طالب درود فرستاد. ابن زیاد بلافاصله دستور داد او را از فراز کاخ به پایین بیندازند و قیس به شهادت رسید.

هنگامی که خبر شهادت قیس به حسین بن علی رسید، اشک از چشمان او جاری شد و این آیه را خواند: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا». سپس برای آنان طلب جایگاه در بهشت و گردآمدن در جایگاه رحمت الهی و محل پاداش نیک دوستان خدا کرد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قیس بن مسهر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.