شیخ عباس قمی
شیخ عباس قمی از عالمان، محدثان و نویسندگان برجسته شیعه امامیه بود. او با نگارش آثار فراوان در زمینه حدیث، تاریخ و ادعیه، از مشهورترین محدثان شیعه در دوره معاصر به‌شمار می‌آید.
زندگی
عباس بن محمدرضا بن ابوالقاسم قمی در قم متولد شد و تحصیلات مقدماتی خود را در همان شهر فرا گرفت. در سال ۱۳۱۶ق به نجف رفت و نزد میرزا حسین نوری شاگردی کرد. پس از درگذشت استادش در سال ۱۳۲۰ق به قم بازگشت، سپس مدتی در مشهد اقامت کرد و سرانجام دوباره به نجف رفت و در سال ۱۳۵۹ق در همان شهر درگذشت.[۱]
آثار
از شیخ عباس قمی حدود سی کتاب بر جای مانده است که از مشهورترین آن‌ها عبارت‌اند از:[۲]
- سفینة البحار
- منتهی الآمال
- بیت الأحزان
- تحفة الأحباب
- مفاتیح الجنان
- فوائد الرضویة
- نفس المهموم
- نفثة المصدور
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «شیخ عباس قمی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.