اسحاق بن حنین

اسحاق بن حنین بن اسحاق عبادی (۲۱۵–۲۹۸ ه‍.ق) که به ابویعقوب طبیب مشهور است؛ از طبیبان مشهور زمان خود بود. او در علم طب، حدیث، لغت و فصاحت شناخته شده بود. نسب او را به عباد حیره که از زرتشتیان ایرانی بودند، می‌رسید. او مدتی همچون پدرش به تعریب کتاب‌های یونانی مشغول بود. او همچون پدرش در دربار خلفا و محرم راز قاسم بن عبیدالله وزیر معتضد بالله بود. گفته شده که وی در ربیع‌الثانی سال ۲۹۸ یا ۲۹۹ درگذشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ابن‌فرات». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.