عمار ساباطی
عمار ساباطی، با نام اصلی ابوالیقظان عمار بن موسی ساباطی، از راویان و محدثان شیعه در قرن دوم قمری بود. او اصالتاً از مردم کوفه بود و در مدائن زندگی میکرد. عمار ساباطی از جعفر صادق و موسی کاظم روایت نقل کرده است و نزد علمای شیعه موثق شمرده میشود.
زندگی
عمار ساباطی در آغاز پیرو مذهب فطحیه بود، اما سپس به مذهب امامیه گرایید. در روایتی از موسی کاظم نقل شده که گفت از خدا خواستم عمار را به سوی ما بازگرداند و خداوند این دعا را اجابت کرد. او روایات متعددی از جعفر صادق و موسی کاظم نقل کرده و در علم رجال شیعه به عنوان راوی موثق شناخته میشود.[۱]
روایت اسم اعظم
عمار ساباطی نقل کرده است که روزی به جعفر صادق گفت که دوست دارد از اسم اعظم آگاه شود. جعفر صادق به او پاسخ داد که توانایی تحمل آن را ندارد. با اصرار عمار، جعفر صادق از او خواست منتظر بماند و خود به درون خانه رفت. پس از لحظاتی عمار را فراخواند و دست خود را بر زمین نهاد. عمار گوید در این هنگام مشاهده کرد که خانه به دورش میچرخد و چنان وحشتی او را فراگرفت که نزدیک بود جان بسپارد. پس از خنده جعفر صادق، عمار درخواست خود را پس گرفت و گفت که دیگر تمایلی به دانستن آن ندارد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمار ساباطی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.