حفص بن سلیمان اسدی
حفص بن سلیمان اسدی کوفی، مشهور به حفص بن ابیداود، از راویان قرائت قرآن و ناقل قرائت عاصم بن ابیالنجود (مشهور به قرائت حفص از عاصم) بود. او که فرزند همسر عاصم بهشمار میرفت، قرائت قرآن را از او فراگرفت و در بغداد و مکه به آموزش آن پرداخت. در منابع آمده است که روایت او از قرائت عاصم مورد توجه بوده و در بسیاری از مناطق جهان اسلام قرآن بر اساس روایت او تلاوت میشود. بیشتر قرآنها در جهان اسلام بر اساس روایت او نگارش یافته است. روایتی که در بسیاری از منابع به عنوان معتبرترین قرائت قرآن قلمداد شده و به علی بن ابیطالب منسوب است.
حفص در نهایت در سال ۱۸۰ هجری قمری درگذشت.
زندگی
حفص بن سلیمان بن المغیره اسدی کوفی، با کنیه ابوعمر و مشهور به حفص بن ابیداود، از راویان قرائت قرآن در سده دوم هجری بود. او در منابع به عنوان محدثی که در نقل حدیث مورد انتقاد قرار گرفته معرفی شده است. در منابع آمده است که حفص در سال ۹۰ هجری قمری متولد شد. او مدتی در بغداد اقامت داشت و در آنجا به آموزش قرائت پرداخت و گروهی از مردم قرائت عاصم را از طریق تلاوت او فراگرفتند. سپس به مکه رفت و در آنجا نیز به آموزش قرائت ادامه داد.[۱]
درگذشت
حفص بن سلیمان در سال ۱۸۰ هجری قمری درگذشت.[۲]
در علم قرائت
بر اساس گزارشها، او راوی قرائت عاصم بن ابیالنجود بود. حفص فرزند همسر عاصم بهشمار میرفت و قرائت قرآن را به شیوه عرضه و تلقین از او فراگرفت. در روایتی که به حفص نسبت داده شده، گفته شده است که عاصم به او اطلاع داده بود قرائتی که به او آموزش داده همان قرائتی است که عاصم آن را از ابوعبدالرحمن سلمی و او از علی بن ابیطالب نقل کرده است. همچنین گفته شده است که عاصم قرائت دیگری را به ابوبکر بن عیاش آموزش داده بود که آن را از زر بن حبیش و او از عبدالله بن مسعود روایت کرده بود.[۳]
در برخی منابع، از جمله گزارشی که به یحیی بن معین نسبت داده شده، آمده است که روایت حفص از قرائت عاصم از نظر صحت معتبر دانسته شده و او در شناخت قرائت عاصم از دیگران آگاهتر معرفی شده است. همچنین گفته شده است که در ضبط قرائت بر شعبه برتری داشته است. در برخی منابع اشاره شده است که در بسیاری از مناطق جهان اسلام، از جمله بخشهایی از سرزمینهای عربی و آناتولی، قرآن بر اساس روایت او از قرائت عاصم تلاوت میشود.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حفص بن سلیمان». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.