حمیده
حمیده بربریه کنیز جعفر صادق و مادر موسی کاظم بود. او را از زنان عابد زمانه خود گزارش کردهاند. معلی بن خنیس از جعفر صادق روایت میکند که گفت؛ حمیده از هر پلیدی پاکیزه و به مانند شمش طلا پاک است و ملائکه همواره نگهبان او بودهاند.[۱]
نام مادرِ موسی کاظم، اُمِّ وَلَدی بهنام حُمَیدَه بوده که به «حُمَیْدَةُ الْمُصَفّاة» (تطهیرشده) و «حمیده بَربَریّه» شناخته میشدهاست.[۲] در تَذکِرَةُ الْاَئِمَّة او دارای اصالتِ اَندِلُسی و فرزندِ صاعِدِ بربری دانسته شدهاست.[۳][۴] او در مدینه بهعنوان کنیز وارد خانهٔ محمد باقر شد و سپس به همسریِ پسرش، جعفر صادق درآمد. جعفر صادق او را آزاد، و بهمانند یک عالمِ دینی او را تربیت، و سپس با او ازدواج کرد. حمیده برای جعفر صادق دو پسر به نامهای موسی کاظم و محمد دیباج بهدنیا آورد. جعفر صادق، زنانِ مسلمان را برای آموختنِ عقایدِ اسلامی نزد حمیده میفرستاد و دربارهٔ او گفته که حمیده مانند طلای ناب از هر ناخالصی، پاک است.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حمیده». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.