خوات بن جبیر

خوّات بن جبیر از صحابه پیامبر اسلام و از شرکت‌کنندگان در جنگ بدر بود که بعدها به علی بن ابی‌طالب وابسته شد.

زندگی

خوّات بن جبیر از یاران پیامبر اسلام و از شرکت‌کنندگان در جنگ بدر بود و بعدها از وابستگان به علی بن ابی‌طالب به‌شمار می‌آمد. در منابع تاریخی از او به عنوان یکی از صحابه یاد شده است.

از رویدادهای مشهور زندگی او داستانی مربوط به احکام روزه در آغاز اسلام است. در آن زمان دستور چنین بود که روزه‌داران تنها در آغاز شب می‌توانستند غذا بخورند یا دیگر مفطرات را انجام دهند؛ اما اگر پس از نماز عشا به خواب می‌رفتند، دیگر تا صبح اجازه خوردن یا همبستری نداشتند، حتی اگر پیش از طلوع فجر بیدار می‌شدند. در یکی از شب‌های ماه رمضان در ایام حفر خندق، خوّات که مردی سالخورده و ناتوان بود پس از کار سخت روزانه بسیار خسته شد. غذای افطار او دیر آماده شد و در این فاصله خوابش برد. هنگامی که غذا آماده شد و او را بیدار کردند گفت دیگر نمی‌تواند غذا بخورد، زیرا خوابیده و بر اساس حکم آن زمان خوردن بر او حرام شده است. روز بعد نیز برای کار در حفر خندق حاضر شد، اما از شدت ضعف نزدیک بود بی‌هوش شود. محمد با دیدن حال او دچار تأثر شد. از سوی دیگر برخی از جوانان مسلمان نیز در خودداری از همبستری در شب مشکل داشتند و گاه پنهانی آن را انجام می‌دادند. در پی این وضعیت آیه «أُحِلَّ لَکُمْ لَیْلَةَ الصِّیَامِ الرَّفَثُ إِلَیٰ نِسَائِکُمْ…» (بقره: ۱۸۷) نازل شد و حکم قبلی تغییر یافت. پس از آن خوردن، آشامیدن و همبستری در تمام شب‌های ماه رمضان تا پیش از طلوع فجر مجاز اعلام شد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خوات». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.