|
مسابقه رزمدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱ اردیبهشت تا ۳۱ اردیبهشت، میزبان یک همایه با موضوع زنان و جهاد است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی رزمدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان و جهاد علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
رافعی قزوینی
رافعی قزوینی، با نام اصلی عبدالکریم بن ابیسعد محمد بن عبدالکریم بن فضل بن حسن، فقیه شافعی و از برجستهترین عالمان قزوین در سده ششم و هفتم هجری بود. او در علوم دینی و علوم متداول زمان خود شهرت داشت و آثاری مهم در فقه، حدیث و تاریخ بر جای گذاشت. وی در حدود سالهای ۶۲۳ قمری یا ۶۳۳ قمری در قزوین درگذشت.
زندگی و جایگاه علمی
عبدالکریم رافعی، ملقب به امامالدین و مکنی به ابوالقاسم، از شناختهشدهترین فقیهان شافعی قزوین بود. گفته شده است که در علوم دینی و دیگر دانشهای عصر خود همتایی نداشت. او از شاگردان منتجبالدین قمی (متوفای ۵۸۵ قمری) بود و نزد او دانش آموخت. منابع او را در شمار اکابر علمای شافعی آوردهاند.[۱]
درگذشت
مدرس تبریزی سال درگذشت او را ۶۲۳ یا ۶۳۳ قمری نوشته است. منابع در اینباره اختلاف دارند، اما هر دو تاریخ در قزوین گزارش شده است.[۲]
آثار
رافعی قزوینی تألیفات بسیاری داشت که در حوزههای فقه، حدیث، تفسیر و تاریخ پراکندهاند. از مهمترین آثار او عبارتاند از:[۳]
- المحرر یا محرر التدوین (شرح مسند شافعی)
- الامالی الشارحه علی مفردات الفاتحه
- الایجاز فی اخطار المجاز
- التدوین فی اخبار قزوین (یا فی علماء قزوین)
- شرح کبیر بر «وجیز» امام غزالی که با عنوان «فتح العزیز علی کتاب الوجیز» نیز شناخته میشود
- شرح صغیر بر «وجیز» امام غزالی
به گزارش منابع، کتاب «سواد العینین فی مناقب الغوث ابیالعلمین» نیز به او نسبت داده شده است و حمدالله مستوفی در «تاریخ گزیده» کتاب «بیان المفتی و المستفتی» را از او دانسته است.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «رافعی قزوینی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.