زیاد بن صالح حارثی

زیاد بن صالح حارثی از فرماندهان دولت مروانی و از سرداران سپاه اموی بود. در دوره قیام عباسیان در خراسان و عراق، او والی کوفه بود و با گسترش نفوذ عباسیان، در سال ۱۳۲ هجری همراه مردان خود به شام رفت و در آنجا اقامت گزید تا زمانی که سلطه عباسیان استوار شد.

پس از تثبیت قدرت عباسیان، زیاد بن صالح در ماوراءالنهر علیه آنان خروج کرد و شمار زیادی از هواداران اموی و مروانی به او پیوستند. ابومسلم خراسانی قصد مقابله با او را داشت، اما پیش از رویارویی گسترده، گروهی از فرماندهان زیاد او را کنار گذاشتند و جز عده کمی نزد او نماند. در ادامه، او به ناچار به دهقانی پناه برد و همان دهقان او را کشت و سرش را برای ابومسلم فرستاد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «زیاد». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.