سبطیه
سبطیه یکی از فرقههای منشعب از شیعه است که پیروان آن به امامت محمد بن جعفر صادق اعتقاد داشتند و سلسله امامت را به او ختم میکردند. این فرقه نام خود را از رئیس خود، یحیی بن ابیالسبط، گرفته است و بر پایه روایتی دربارهٔ شباهت محمد بن جعفر به پیامبر اسلام و محمد باقر شکل گرفت.
اعتقادات
پیروان فرقه سبطیه معتقد بودند که محمد بن جعفر الصادق امام است و امامت پس از او ادامه ندارد. استناد اصلی این گروه به روایتی است که آن را به جعفر صادق نسبت میدهند؛ بر اساس این نقل، روزی محمد بن جعفر در کودکی زمینخورد و پدرش او را در آغوش گرفت و بوسید و گفت که از پدرم (محمد باقر) شنیدم که فرمود: «اگر پسری برای تو متولد شد که شبیه من بود، نام مرا بر او بگذار؛ چرا که او شبیه من و شبیه پیامبر و بر سنت او خواهد بود.» پیروان سبطیه این روایت را دلیلی بر جانشینی و جایگاه ویژه او میدانستند، هرچند که عالمان و تذکرهنویسان این حدیث را مجعول (ساختگی) دانستهاند.[۱]
وجه تسمیه و رهبری
نام این فرقه از نام پیشوای آنان، یعنی «یحیی بن ابیالسبط»، مشتق شده است. به دلیل پیروی از آرای او در خصوص امامت محمد بن جعفر و توقف بر او، این گروه در میان ملل و نحل به «سبطیه» شهرت یافتند.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سبطیه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.