عبدالرحمن بن حجاج
عبدالرحمن بن حجاج بَجَلی، کوفیالاصل و ساکن بغداد، از راویان مورد اعتماد حدیث و از یاران جعفر صادق و موسی کاظم بود. او همچنین روزگار علی بن موسی را درک کرد. در منابع رجالی و حدیثی، از او به سبب وثاقت در نقل حدیث، جایگاهش در میان شیعیان و ارتباط نزدیکش با امامان شیعه یاد شده است. در گزارشها آمده است که او در مدینه یا در مسیر میان مکه و مدینه درگذشت.
زندگی
عبدالرحمن بن حجاج بجلی، کوفیالاصل و بغدادیالمسکن بود. او از راویان مورد وثوق و اعتماد در نقل حدیث شمرده شده است.[۱]
درگذشت
عبدالرحمن بن حجاج در مدینه درگذشت و در نقلی دیگر، محل درگذشت او مسیر میان مکه و مدینه دانسته شده است.[۲]
روایت حدیث و جایگاه علمی
عبدالرحمن بن حجاج حدیث را از جعفر صادق و موسی کاظم نقل کرده و روزگار علی بن موسی را نیز درک کرده است. در منابع آمده است که جعفر صادق به او گفت با اهل مدینه بحث کند، زیرا دوست داشت در میان شیعیان کسانی مانند او دیده شوند. در گزارشها آمده است که موسی بن جعفر برای عبدالرحمن بن حجاج به بهشت گواهی داده و جعفر صادق نیز او را از ایمنان خوانده است. این تعبیرها در منابع، نشانه منزلت او در میان راویان وابسته به امامان شیعه دانسته شده است.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالرحمن». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.