عبدالرحمن بن عروه غفاری
عبدالرحمن بن عروه بن حراق غفاری از اشراف و دلاوران کوفه و از وابستگان به خاندان پیامبر بود. او همراه برادرش عبداللّه بن عروه در کربلا به حسین بن علی پیوست، تا واپسین لحظه در کنار او جنگید و سرانجام هر دو کشته شدند.
زندگی
عبدالرحمن بن عروه بن حراق غفاری، همراه برادرش عبداللّه، از اشراف و شجاعان کوفه و از موالیان خاندان نبوت شمرده شده است. در گزارشها آمده است که جدّ آنان، حراق، از یاران علی بن ابیطالب بود و در سه جنگ او شرکت داشت. عبدالرحمن و برادرش در کربلا به حسین بن علی پیوستند و وفاداری خود را به او نشان دادند.[۱]
کشتهشدن
ابومخنف گزارش کرده است که هنگامی که یاران حسین بن علی با فزونی سپاه دشمن روبهرو شدند و دانستند کسی از آن نبرد جان سالم به در نخواهد برد، هر یک میکوشید زودتر به میدان برود. در این هنگام، عبدالرحمن و برادرش نزد حسین بن علی آمدند و گفتند که یقین دارند آن روز کشته خواهند شد و از او خواستند اجازه دهد در کنارش بمانند، بجنگند و تا زندهاند از او دفاع کنند. حسین بن علی نیز آنان را به خود نزدیک کرد. آن دو برادر در کنار او جنگیدند و رجز میخواندند؛ یکی مصراع نخست را میگفت و دیگری مصراع دوم را کامل میکرد. سرانجام هر دو در همان نبرد کشته شدند.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالرحمن». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.