عقیقه

عقیقه حیوانی است که در هفته نخست تولد کودک برای او قربانی می‌شود. این عمل از سنت‌های مؤکد اسلامی دانسته شده و برای دختر و پسر، قربانی یک گوسفند توصیه شده است.

در منابع اسلامی

در روایات

از جعفر صادق نقل شده است که عقیقه از قربانی واجب‌تر است. علی بن جعفر از موسی کاظم دربارهٔ عقیقه دختر و پسر پرسید و او پاسخ داد که حکم هر دو یکسان است و برای هر یک باید گوسفندی قربانی شود. عمر بن یزید به جعفر صادق گفت نمی‌داند پدرش برای او عقیقه کرده است یا نه. جعفر صادق به او گفت که خود برای خویش عقیقه کند؛ عمر بن یزید نیز در دوران پیری این کار را انجام داد. از موسی کاظم نیز نقل شده است که مادر نباید از گوشت عقیقه فرزند خود بخورد و همه آن باید صدقه داده شود.

منهال قصاب نقل کرده است که در بازگشت از مکه به مدینه، در منزل ابواء فرزندی برای جعفر صادق زاده شد. منهال یک روز زودتر به مدینه رسید و پس از ورود جعفر صادق به شهر، او سه روز به مردم مدینه غذا داد. منهال در این میهمانی شرکت می‌کرد و نقل کرده است که غذای آن چنان فراوان بود که پس از خوردن ناهار، تا روز بعد نیازی به غذا نداشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عقیقه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.