علی بن عیسی رمانی اخشیدی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
علی بن عیسی بن علی بن عبدالله رُمّانی اخشیدی از ادیبان، نحویان و متکلمان برجسته سده چهارم هجری قمری بود. وی همچنین در فقه، اصول، تفسیر، نجوم و منطق مهارت داشت و از چهرههای چندبُعدی علمی در بغداد بهشمار میآید.
زندگی
رُمّانی در اصل از شهر سُرَّ من رأی (سامرّا) بود، اما در سال ۲۹۶ قمری در بغداد زاده شد. او در محیط علمی بغداد پرورش یافت و نزد استادان برجستهای چون ابنسراج، ابندرید و زجاج دانش آموخت. رُمّانی در سال ۳۸۴ قمری در بغداد درگذشت.[۱]
گستره وسیع دانش او سبب شد که در میان شاگردان و مفسران پس از خود تأثیر مهمی برجای گذارد. رُمّانی از دانشمندان پرآوازهای بود که در علوم مختلف جایگاهی درخور داشت:[۲]
- ادب و لغت
- نحو
- کلام
- فقه و اصول
- تفسیر قرآن
- نجوم
- منطق
آثار
برخی از مهمترین آثار او عبارتاند از:[۳]
- الاشتقاق
- الجامع الکبیر فی التفسیر
- شرح الصفات
- معانی الحروف
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «رمانی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.