محمدمهدی بن علی رواس
سید محمدمهدی بن علی رفاعی حسینی بغدادی صیادی رَوّاس، ملقب به بهاءالدین، از عارفان و مشایخ طریقت رفاعیه در سده سیزدهم هجری قمری بود.
زندگی
رواس در بغداد زاده شد. در سیزدهسالگی، پس از درگذشت پدر، به حجاز رفت و در مکه و مدینه به فراگیری مقدمات علوم پرداخت. در هجدهسالگی برای تکمیل تحصیلات به مصر رفت و در جامع الازهر احکام شریعت و دیگر علوم را نزد استادان آن مرکز علمی آموخت. او پس از سیزده سال اقامت در مصر، در سال ۱۲۵۱ قمری به عراق بازگشت و در بغداد اقامت گزید. وی در این دوره به طریقت رفاعیه پیوست. سپس به شهرهای گوناگون، از جمله حمص، حماة، دمشق، برخی نواحی هند و چین، شهرهایی در ایران، قسطنطنیه و آناتولی سفر کرد. سرانجام به بغداد بازگشت و در سال ۱۲۸۷ قمری، در شصتوهفتسالگی، درگذشت.[۱]
آثار
از تألیفات رواس آثاری در تصوف و ادب بر جای مانده است، از جمله:[۲]
- الحکم المهدویة الملتقطة من درر الإمدادات النبویة، در تصوف (چاپ بیروت)
- رفرف العنایة، در تصوف (چاپ مصر)
- مشکاة الیقین و محجة المتقین، دیوان اشعار او (چاپ قاهره)
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «رواس». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.