معصومه آباد
معصومه آباد (زاده ۱۳۴۱ش در آبادان)، نویسنده، پژوهشگر و از زنان فعال در عرصه سیاسی و اجتماعی ایران است. وی از اسیران جنگ ایران و عراق محسوب می‌شود که ۴۰ ماه از دوران نوجوانی خود را در اسارت ارتش بعث سپری کرد. خاطرات او در کتابی با عنوان «من زنده‌ام» منتشر شده است. وی همچنین عضو چهارمین دوره شورای اسلامی شهر تهران بوده است.
زندگی‌نامه و تحصیلات
معصومه آباد در سال ۱۳۴۱ شمسی در آبادان متولد شد. وی تحصیلات عالی خود را در رشته‌های مرتبط با علوم پزشکی دنبال کرد. ایشان مدتی در دانشگاه لندن در رشته «جنین‌شناسی» مشغول به تحصیل شد، اما با رها کردن تحصیل در خارج از کشور به ایران بازگشت. وی دکتری خود را در رشته «بهداشت باروری» از دانشگاه شهید بهشتی دریافت نمود و هم‌اکنون در حوزه‌های علمی و بهداشتی فعالیت دارد.[۱]
معصومه آباد از جمله بانوان امدادگری بود که در روزهای نخستین جنگ تحمیلی به خدمت داوطلبانه در جبهه‌ها شتافت. در تاریخ ۲۳ مهر ۱۳۵۹، یعنی تنها ۳۳ روز پس از آغاز جنگ، وی در حالی که ۱۷ سال سن داشت و در مأموریت هلال احمر بود، در جاده ماهشهر به آبادان به همراه سه بانوی دیگر به نام‌های «فاطمه ناهیدی»، «شمسی (مریم) بهرامی» و «حلیمه آزموده» به اسارت نیروهای بعثی درآمد. دوران اسارت وی ۴۰ ماه به طول انجامید. ایشان در این مدت در مکان‌های مختلفی تحت بازجویی و اسارت قرار داشتند، از جمله: اردوگاه مرزی تنومه، زندان‌های استخبارات عراقی، زندان الرشید، اردوگاه‌های موصل و الانبار. دوران اسارت او سرانجام در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۶۲ به پایان رسید.[۱]
آثار و تألیفات
شاخص‌ترین اثر وی کتاب «من زنده‌ام» است. این کتاب که به قلم خودش نگاشته شد. این کتاب مورد تمجید سید علی خامنه‌ای قرار گرفته و به چندین زبان بازگردانی شده است.[۱]