نضر بن شمیل مازنی
نضر بن شمیل مازنی، ابوالحسن نضر بن شمیل بن خرشه بن یزید بن کلثوم، دانشمند بصری در زمینه‌های فقه، حدیث و نحو بود و در شعر، نوادر و ادبیات عرب نیز مهارت داشت. او از شاگردان و اصحاب علمی خلیل بن احمد فراهیدی به شمار می‌رفت. نضر به سبب دشواری معیشت از بصره به خراسان رفت و در مرو اقامت گزید. در دوره اقامت مأمون در خراسان، از مصاحبان او بود و بنا بر گزارش منابع، در خراسان ثروت فراوانی به دست آورد.[۱]
زندگی و جایگاه علمی
نضر بن شمیل از دانشمندان بصره بود که در فقه، حدیث و نحو تخصص داشت و در شعر، اخبار و ادبیات عرب نیز صاحب‌نظر بود. او از اصحاب خلیل بن احمد فراهیدی محسوب می‌شد. به سبب تنگنای مالی، بصره را ترک کرد و راهی خراسان شد. وی در مرو سکونت گزید و در روزگار حضور مأمون در خراسان، با او مصاحبت داشت.[۲]
مهاجرت از بصره به خراسان
ابوعبیده نقل کرده است که زندگی در بصره برای نضر بن شمیل دشوار شده بود و ازاین‌رو تصمیم گرفت به خراسان برود. هنگام خروج او از بصره، سه هزار نفر از دانشمندان و اهل علم، از جمله محدثان، نحویان، اخبارگران و عالمان لغت و عروض، وی را بدرقه کردند.
بنا بر این گزارش، نضر هنگام خداحافظی به آنان گفت که جدایی از مردم بصره برایش بسیار دشوار است و اگر می‌توانست روزانه تنها یک پیمانه باقلا به دست آورد، هرگز از آنان جدا نمی‌شد. بااین‌حال، هیچ‌یک از حاضران تأمین همین نیاز اندک را بر عهده نگرفت. نضر به خراسان رفت، در آنجا ثروت فراوانی به دست آورد و در مرو اقامت گزید.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «نضر بن شمیل مازنی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.