عمر بن حمق
عمرو بن حَمِق بن کاهل خُزاعی کعبی، از صحابه پیامبر اسلام و از یاران نزدیک علی بن ابیطالب بود. او در سال پنجم هجری به مدینه هجرت کرد و احادیثی از پیامبر روایت نمود. پس از فتح مصر، در آنجا ساکن شد و در دوران خلافت علی بن ابیطالب به کوفه رفت.
زندگی
عمرو بن حَمِق بن کاهل خُزاعی کعبی، از صحابه پیامبر اسلام و از یاران نزدیک علی بن ابیطالب بود. او در سال پنجم هجری به مدینه هجرت کرد و احادیثی از پیامبر روایت نمود. پس از فتح مصر، در آنجا ساکن شد و در دوران خلافت علی بن ابیطالب به کوفه رفت. عمرو بن حمق یکی از رؤسای گروه ششصد نفری بود که در اعتراض و شکایت از عملکرد عثمان بن عفان به مدینه آمدند و از جمله چهار نفری بود که وارد خانه عثمان شدند و او را به قتل رساندند.[۱]
او از یاران وفادار علی بن ابیطالب بود؛ تا جایی که جایگاه او را نسبت به علی مانند جایگاه سلمان فارسی نسبت به پیامبر دانستهاند. وی در جنگ صفین پرچمدار قبیله خزاعه بود.[۲]
درگذشت
پس از کشتهشدن علی بن ابیطالب و در دورهای که معاویه، حجر بن عدی و یارانش را به قتل رساند، زیاد بن ابیه، حاکم کوفه، عمرو بن حمق را به دلیل حمایت از علی بن ابیطالب تحت تعقیب قرار داد. او ناچار به کوههای موصل گریخت. معاویه سپاهی را در پی او فرستاد؛ مأموران در حالی به او رسیدند که دچار مارگزیدگی شده بود و توان نبرد نداشت، از این رو او را کشتند. این واقعه در سال ۵۰ هجری رخ داد.[۳]
آرامگاه وی در بیرون شهر موصل قرار دارد که بارگاهی بر آن قرار گرفته و سیفالدوله حمدانی در سال ۳۳۶ قمری بنایی بر آن نهاد.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمر بن حمق». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.