کمال‌الدین دمیری

کمال‌الدین ابوالبقاء محمد بن موسی بن عیسی شافعی (۷۴۲–۸۰۸ هجری قمری)، معروف به دمیری، از فقیهان شافعی و عالمان مصری سده هشتم و نهم هجری بود که در حدیث، تفسیر و ادب فعالیت داشت.

زندگی

کمال‌الدین ابوالبقاء محمد بن موسی بن عیسی شافعی، معروف به دمیری (۷۴۲–۸۰۸ هجری قمری)، از فقیهان شافعی و عالمان حدیث، تفسیر و ادب در مصر بود. او در شهر دمیره مصر به دنیا آمد و پس از طی تحصیلات دینی به تدریس حدیث و سرودن شعر پرداخت. دمیری مدتی در جامع الازهر به تدریس اشتغال داشت.

در گزارش‌های منابع تاریخی آمده است که او در آغاز زندگی از راه خیاطی امرار معاش می‌کرد، اما سپس به تحصیل علوم دینی روی آورد و پس از تکمیل تحصیلات، اجازه تدریس و صدور فتوا یافت. دمیری در طول زندگی خود چندین بار به حج رفت و به عبادت و ریاضت نیز شهرت داشت. وی سرانجام در قاهره درگذشت.

آثار

شهرت دمیری بیشتر به سبب تألیف کتاب حیاة الحیوان است؛ اثری که دربارهٔ جانوران و مطالب مرتبط با آنها نوشته شده و در دو نسخه مفصل و مختصر تنظیم شده است. این کتاب در دوره‌های بعد بارها چاپ شده و بخش‌هایی از آن به زبان‌های دیگر، از جمله انگلیسی، ترجمه شده است. از دمیری آثار متعددی در علوم مختلف اسلامی باقی مانده است، از جمله:

• حیاة الحیوان
• الجوهر الفرید فی علم التوحید
• النجم الوهاج فی شرح المنهاج (در چهار جلد)
• الدیباجة در شرح سنن ابن‌ماجه

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «دمیری». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.