رافعی قزوینی: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
(+رده:فقیهان شافعی، +رده:فقیهان سنی اهل ایران، +رده:اهالی قزوین، +رده:درگذشتگان ۶۲۳ (قمری)، +رده:درگذشتگان ۶۳۳ (قمری)، +رده:شاعران سنی شافعی (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
== درگذشت == | == درگذشت == | ||
[[مدرس تبریزی]] سال درگذشت او را ۶۲۳ | [[مدرس تبریزی]] سال درگذشت او را ۶۲۳ یا ۶۳۳ قمری نوشته است. منابع در اینباره اختلاف دارند، اما هر دو تاریخ در قزوین گزارش شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=رافعی قزوینی}}</ref> | ||
== آثار == | == آثار == | ||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:اهالی قزوین]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۶۲۳ (قمری)]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۶۳۳ (قمری)]] | |||
[[رده:شاعران سنی شافعی]] | |||
[[رده:فقیهان سنی اهل ایران]] | |||
[[رده:فقیهان شافعی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۵۳
رافعی قزوینی، با نام اصلی عبدالکریم بن ابیسعد محمد بن عبدالکریم بن فضل بن حسن، فقیه شافعی و از برجستهترین عالمان قزوین در سده ششم و هفتم هجری بود. او در علوم دینی و علوم متداول زمان خود شهرت داشت و آثاری مهم در فقه، حدیث و تاریخ بر جای گذاشت. وی در حدود سالهای ۶۲۳ قمری یا ۶۳۳ قمری در قزوین درگذشت.
زندگی و جایگاه علمی
عبدالکریم رافعی، ملقب به امامالدین و مکنی به ابوالقاسم، از شناختهشدهترین فقیهان شافعی قزوین بود. گفته شده است که در علوم دینی و دیگر دانشهای عصر خود همتایی نداشت. او از شاگردان منتجبالدین قمی (متوفای ۵۸۵ قمری) بود و نزد او دانش آموخت. منابع او را در شمار اکابر علمای شافعی آوردهاند.[۱]
درگذشت
مدرس تبریزی سال درگذشت او را ۶۲۳ یا ۶۳۳ قمری نوشته است. منابع در اینباره اختلاف دارند، اما هر دو تاریخ در قزوین گزارش شده است.[۲]
آثار
رافعی قزوینی تألیفات بسیاری داشت که در حوزههای فقه، حدیث، تفسیر و تاریخ پراکندهاند. از مهمترین آثار او عبارتاند از:[۳]
- المحرر یا محرر التدوین (شرح مسند شافعی)
- الامالی الشارحه علی مفردات الفاتحه
- الایجاز فی اخطار المجاز
- التدوین فی اخبار قزوین (یا فی علماء قزوین)
- شرح کبیر بر «وجیز» امام غزالی که با عنوان «فتح العزیز علی کتاب الوجیز» نیز شناخته میشود
- شرح صغیر بر «وجیز» امام غزالی
به گزارش منابع، کتاب «سواد العینین فی مناقب الغوث ابیالعلمین» نیز به او نسبت داده شده است و حمدالله مستوفی در «تاریخ گزیده» کتاب «بیان المفتی و المستفتی» را از او دانسته است.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «رافعی قزوینی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.