عبدالله بن عفیف ازدی

عبداللّه بن عفیف ازدی از زهاد و اصحاب علی بن ابی‌طالب بود که در جنگ‌های جمل و صفین بینایی خود را از دست داد. او پس از واقعه کربلا در مسجد کوفه، در برابر سخنان عبیداللّه بن زیاد به اعتراض برخاست و به همین دلیل دستگیر و کشته شد.

زندگی

عبداللّه بن عفیف ازدی از پیروان علی بن ابی‌طالب بود. او در جنگ جمل یک چشم و در جنگ صفین چشم دیگرش را از دست داد و پس از آن، زمان خود را به عبادت و نماز در مسجد کوفه می‌گذراند. هنگامی که اسرای اهل‌بیت به کوفه منتقل شدند، عبیداللّه بن زیاد در مسجد کوفه به سخنرانی پرداخت و از کشتن حسین بن علی سخن گفت. عبداللّه بن عفیف در واکنش به این سخنان، ابن زیاد را دروغگو خطاب کرد و او و پدرش را مورد سرزنش قرار داد. نیروهای ابن زیاد برای دستگیری او اقدام کردند، اما اعضای قبیله‌اش در ابتدا مانع شدند؛ با این حال، عوامل حکومت پس از حمله به خانه‌اش، او را در حالی که با کمک دخترش مقاومت می‌کرد، دستگیر کردند.

کشته‌شدن

در جلسه بازجویی، ابن‌زیاد دربارهٔ عثمان از او پرسید، اما عبداللّه از پاسخ‌دادن به آن امتناع کرد و مسئولیت اعمال ابن‌زیاد و پدرش را به میان کشید. ابن‌زیاد دستور قتل او را صادر کرد و عبداللّه با بیان اینکه شهادت را از خدا درخواست کرده بود، از وقوع آن استقبال کرد. او سرانجام گردن زده شد و پیکرش در منطقه کناسه کوفه به دار آویخته شد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبداللّه بن عفیف ازدی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.