مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.

آتوسا: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ابرابزار)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
'''آتوسا''' (/ātusā/) یکی از برجسته‌ترین زنان تاریخ ایران باستان و ملکه در دوره هخامنشی بود. او به عنوان «بانوی بانوان» شناخته شد و در عرصه سیاسی و فرهنگی دوران خود نقش مؤثری داشت.
'''آتوسا''' (/ātusā/) یکی از برجسته‌ترین زنان تاریخ [[ایران باستان]] و ملکه در دوره [[هخامنشی]] بود. او به عنوان «بانوی بانوان» شناخته شد و در عرصه سیاسی و فرهنگی دوران خود نقش مؤثری داشت.


== زندگی و خاندان ==
== زندگی و خاندان ==
آتوسا دختر کوروش بزرگ و همسر اول او، کاساندان، بود. او خواهر ناتنی کمبوجیه و همسر دو پادشاه بزرگ هخامنشی، کمبوجیه و داریوش اول، و مادر خشایارشا به‌شمار می‌رفت. ازدواج او با کمبوجیه و سپس با داریوش به تثبیت قدرت و مشروعیت سلسله هخامنشی کمک کرد. آتوسا در مسیر انتقال قدرت از پدر به فرزند، و حفظ و بازگرداندن جایگاه و اموال خانواده، نقش فعالی ایفا کرد و تا بلوغ فرزندش در حکومت مشارکت داشت.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ امپراتوری هخامنشیان (از کورش تا اسکندر)|سال=1379|نام=پیر|نام خانوادگی=بریان|ناشر=زریاب|صفحه=231|مکان=تهران}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ شاهنشاهی هخامنشی|سال=1384|نام=آلبرت‌تن|نام خانوادگی=اومستد|ناشر=امیرکبیر|صفحه=149|مکان=تهران}}</ref>
آتوسا دختر [[کوروش کبیر|کوروش بزرگ]] و همسر اول او، کاساندان، بود. او خواهر ناتنی [[کمبوجیه]] و همسر دو پادشاه بزرگ هخامنشی، کمبوجیه و [[داریوش اول]]، و مادر [[خشایارشا]] به‌شمار می‌رفت. ازدواج او با کمبوجیه و سپس با داریوش به تثبیت قدرت و مشروعیت سلسله هخامنشی کمک کرد. آتوسا در مسیر انتقال قدرت از پدر به فرزند، و حفظ و بازگرداندن جایگاه و اموال خانواده، نقش فعالی ایفا کرد و تا بلوغ فرزندش در حکومت مشارکت داشت.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ امپراتوری هخامنشیان (از کورش تا اسکندر)|سال=1379|نام=پیر|نام خانوادگی=بریان|ناشر=زریاب|صفحه=231|مکان=تهران}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ شاهنشاهی هخامنشی|سال=1384|نام=آلبرت‌تن|نام خانوادگی=اومستد|ناشر=امیرکبیر|صفحه=149|مکان=تهران}}</ref>


== قدرت سیاسی و فرهنگی ==
== قدرت سیاسی و فرهنگی ==
خط ۸: خط ۸:


== درگذشت ==
== درگذشت ==
تاریخ دقیق مرگ آتوسا مشخص نیست؛ اما بنا به نوشته آشیل، او تا بازگشت خشایارشا به ایران در ۴۷۹ ق.م. زنده بوده است. احتمالاً در آرامگاه داریوش در نقش رستم و در کنار همسرش مدفون شده است.
تاریخ دقیق مرگ آتوسا مشخص نیست؛ اما بنا به نوشته آشیل، او تا بازگشت خشایارشا به [[ایران]] در ۴۷۹ ق.م. زنده بوده است. احتمالاً در آرامگاه داریوش در نقش رستم و در کنار همسرش مدفون شده است.


== منابع ==
== منابع ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۲۸

آتوسا (/ātusā/) یکی از برجسته‌ترین زنان تاریخ ایران باستان و ملکه در دوره هخامنشی بود. او به عنوان «بانوی بانوان» شناخته شد و در عرصه سیاسی و فرهنگی دوران خود نقش مؤثری داشت.

زندگی و خاندان

آتوسا دختر کوروش بزرگ و همسر اول او، کاساندان، بود. او خواهر ناتنی کمبوجیه و همسر دو پادشاه بزرگ هخامنشی، کمبوجیه و داریوش اول، و مادر خشایارشا به‌شمار می‌رفت. ازدواج او با کمبوجیه و سپس با داریوش به تثبیت قدرت و مشروعیت سلسله هخامنشی کمک کرد. آتوسا در مسیر انتقال قدرت از پدر به فرزند، و حفظ و بازگرداندن جایگاه و اموال خانواده، نقش فعالی ایفا کرد و تا بلوغ فرزندش در حکومت مشارکت داشت.[۱][۲]

قدرت سیاسی و فرهنگی

آتوسا از هوش سیاسی و نفوذ بالایی برخوردار بود و در دربار هخامنشی مشاور مؤثر پادشاهان به ویژه داریوش و فرزندش خشایارشا بود. او در امور مملکت دخالت می‌کرد و در تصمیم‌گیری‌های مهم نقش داشت. همچنین، دانش خواندن و نوشتن به زبان‌های پهلوی، اوستایی، بابلی و یونانی را داشت و به تعلیم و تربیت فرزندان و دیگر شاهزادگان اهمیت می‌داد.[۳][۴]

درگذشت

تاریخ دقیق مرگ آتوسا مشخص نیست؛ اما بنا به نوشته آشیل، او تا بازگشت خشایارشا به ایران در ۴۷۹ ق.م. زنده بوده است. احتمالاً در آرامگاه داریوش در نقش رستم و در کنار همسرش مدفون شده است.

منابع

  1. بریان، پیر (۱۳۷۹). تاریخ امپراتوری هخامنشیان (از کورش تا اسکندر). تهران: زریاب. ص. ۲۳۱.
  2. اومستد، آلبرت‌تن (۱۳۸۴). تاریخ شاهنشاهی هخامنشی. تهران: امیرکبیر. ص. ۱۴۹.
  3. رامتین، ایرج (۱۳۹۰). پرتو ایزدی بانو: جایگاه و مقام زن در ایران باستان. تهران: نشر آیین تربیت. ص. ۴۳.
  4. داندامایف، محمد (۱۳۸۶). ایران در دوران نخستین پادشاهان هخامنشی. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی. ص. ۲۴۵.