عکرمه بن ابی‌جهل

عکرمه بن ابی‌جهل، با نام کامل عکرمه بن ابی‌جهل عمرو بن هشام مخزومی قرشی، از بزرگان قریش و از مخالفان سرسخت محمد در آغاز اسلام بود. او پس از فتح مکه مسلمان شد و در غزوه‌ها شرکت کرد. دربارهٔ محل کشته‌شدن او در سال ۱۳ قمری، یرموک یا مرج‌الصفر گزارش شده است.

زندگی

عکرمه در دوره جاهلیت، مانند پدرش ابوجهل، از دشمنان محمد بود. پس از فتح مکه، از بیم کشته‌شدن به سوی یمن گریخت. همسرش ام‌حکیم، دختر حارث بن هشام، که اسلام آورده بود، از محمد برای او امان خواست و محمد امان او را پذیرفت. ام‌حکیم عکرمه را در کنار دریا، در حالی که قصد سوار شدن بر کشتی و رفتن به یمن داشت، یافت و از امان یافتن او خبر داد؛ سپس هر دو به مکه بازگشتند. هنگام نزدیک شدن عکرمه به مکه، محمد به یارانش گفت از دشنام دادن به پدر او خودداری کنند؛ زیرا دشنام مرده به او نمی‌رسد و بازماندگانش را می‌آزارد. عکرمه پس از ورود، از محمد دربارهٔ امان خود پرسید و پاسخ مثبت شنید. سپس شهادتین گفت و از او خواست برای آمرزش خطاهای گذشته‌اش دعا کند. محمد برای او طلب آمرزش کرد و ایمان به یکتایی خدا، رسالت خود و جهاد در راه خدا را به او سفارش داد.

حضور در نبردها و مرگ

عکرمه پس از مسلمان شدن گفت توان و مالی را که پیش‌تر در راه مخالفت با خدا صرف کرده بود، دو برابر آن را در راه اطاعت و جهاد به کار خواهد گرفت. او تا پایان زندگی در نبردهای مسلمانان شرکت داشت. بر پایه گزارش‌ها، در سال ۱۳ قمری و در ۶۲سالگی، در نبرد یرموک یا مرج‌الصفر کشته شد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عکرمه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.