عبدالله بن میمون قداح: تفاوت میان نسخهها
(− رده:اسماعیلیه، + رده:اسماعیلیان (هاتکت)) |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
|Soure_id = | |Soure_id = | ||
}} | }} | ||
''' | '''عبدالله بن میمون بن داود مخزومی'''، معروف به '''ابنقداح'''، از دانشمندان [[شیعه]] و اصحاب [[محمد باقر]] و [[جعفر صادق]] بود. او که از تبار فارسی داشت و در [[مکه]] میزیست، در نقل [[حدیث]] فردی مورد اعتماد شناخته میشد و کتابهایی نیز تألیف کرد. در برخی منابع از وی به عنوان رهبر فرقه [[میمونیه]] از [[اسماعیلیه]] یاد شده است. | ||
پدرش میمونبن الاسودالقدّاح، در مکه زندگی میکرده و در دورهٔ جعفر صادق درگذشت. وی از موالی [[بنیمخزوم]] و از شاگردان [[محمد باقر]] بود و از او چندین جمله نیز روایت کرده است. به نوشته [[ایوانوف]]، میمون قداح از ساکنان بانفوذ [[مکه]] و عهدهدار املاک باقر در این شهر بوده و به نظر میآید به کار تجارت مشغول بوده است.<ref name="لالانی153">{{پک|لالانی|1381|ک=نخستین اندیشههای شیعی: تعالیم امام محمد باقر|ص=153}}</ref> | == تبار و فرقه == | ||
پدر او فردی با اصالت فارسی بود که در مکه سکونت داشت. عبدالله بن میمون در سال ۱۸۰ قمری درگذشت. برخی منابع، از جمله آثار خاندان نوبختی، او را رهبر فرقه میمونیه از اسماعیلیه دانستهاند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عبدالله بن میمون بن داود مخزومی}}</ref> | |||
== زندگی == | |||
عبدالله بن میمون از دانشمندان شیعه و اصحاب محمد باقر و جعفر صادق بود که در نقل حدیث به وثاقت توصیف شده است. او کتابهایی همچون «مبعث النبی»، «صفة الجنة و النار» و «إفادة البصیر» را تألیف کرد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عبدالله بن میمون بن داود مخزومی}}</ref> پدرش میمونبن الاسودالقدّاح، در مکه زندگی میکرده و در دورهٔ جعفر صادق درگذشت. وی از موالی [[بنیمخزوم]] و از شاگردان [[محمد باقر]] بود و از او چندین جمله نیز روایت کرده است. به نوشته [[ایوانوف]]، میمون قداح از ساکنان بانفوذ [[مکه]] و عهدهدار املاک باقر در این شهر بوده و به نظر میآید به کار تجارت مشغول بوده است.<ref name="لالانی153">{{پک|لالانی|1381|ک=نخستین اندیشههای شیعی: تعالیم امام محمد باقر|ص=153}}</ref> | |||
عبداللّه بن میمون قداح از شخصیتهای تاریخی مورد اختلاف در منابع اسلامی است. منابع [[سنی]]، [[شیعه]] و [[اسماعیلیه|اسماعیلیان]] به صورتی متفاوت از او یاد کردهاند. به نوشته [[ارزینا آر لالانی|لالانی]]، عبدلله به عنوان نیای ادعایی اسماعیلیان مشهور بوده است. و چون در خدمت [[محمد باقر]] و پسرش [[جعفر صادق]] بوده، این مزیت را داشته تا بسیاری از احادیث این دو را مکتوب کند.<ref name="لالانی154">{{پک|لالانی|1381|ک=نخستین اندیشههای شیعی: تعالیم امام محمد باقر|ص=154}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
{{پانویس}} | {{پانویس|۴|اندازه=ریز}} | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|مقاله=عبدالله بن میمون بن داود مخزومی|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | |||
* {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی۱=لالانی |نام۱=ارزینا آر. |عنوان=نخستین اندیشههای شیعی: تعالیم امام محمدباقر | ترجمه= فریدون بدره ای|تاریخ=1381 |ناشر=نشر و پژوهش فرزان روز |مکان=تهران}} | * {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی۱=لالانی |نام۱=ارزینا آر. |عنوان=نخستین اندیشههای شیعی: تعالیم امام محمدباقر | ترجمه= فریدون بدره ای|تاریخ=1381 |ناشر=نشر و پژوهش فرزان روز |مکان=تهران}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:اسماعیلیان]] | [[رده:اسماعیلیان]] | ||
[[رده:اهالی اهواز]] | [[رده:اهالی اهواز]] | ||
[[رده:اهالی مکه]] | [[رده:اهالی مکه]] | ||
[[رده:شاگردان جعفر صادق]] | |||
[[رده:شاگردان محمد باقر]] | |||
[[رده:رهبران فرقههای اسلامی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۲۴
| عبدالله بن میمون قَدّاح | |
|---|---|
| متولد | اهواز |
| وفات | ۸۷۴–۸۷۵ م |
| ملیت | ایرانی، اهواز |
| دیگر نامها | میمون قداح، عبدالله بن میمون اهوازی |
| حرفه | راوی حدیث |
| آثار | مبعث النبی، صفةالجنة والنار |
| عنوان | قداح، مکی، ابن میمون، ابن قداح، مخزومی |
| والدین | میمون بن اسود |
عبدالله بن میمون بن داود مخزومی، معروف به ابنقداح، از دانشمندان شیعه و اصحاب محمد باقر و جعفر صادق بود. او که از تبار فارسی داشت و در مکه میزیست، در نقل حدیث فردی مورد اعتماد شناخته میشد و کتابهایی نیز تألیف کرد. در برخی منابع از وی به عنوان رهبر فرقه میمونیه از اسماعیلیه یاد شده است.
تبار و فرقه
پدر او فردی با اصالت فارسی بود که در مکه سکونت داشت. عبدالله بن میمون در سال ۱۸۰ قمری درگذشت. برخی منابع، از جمله آثار خاندان نوبختی، او را رهبر فرقه میمونیه از اسماعیلیه دانستهاند.[۱]
زندگی
عبدالله بن میمون از دانشمندان شیعه و اصحاب محمد باقر و جعفر صادق بود که در نقل حدیث به وثاقت توصیف شده است. او کتابهایی همچون «مبعث النبی»، «صفة الجنة و النار» و «إفادة البصیر» را تألیف کرد.[۲] پدرش میمونبن الاسودالقدّاح، در مکه زندگی میکرده و در دورهٔ جعفر صادق درگذشت. وی از موالی بنیمخزوم و از شاگردان محمد باقر بود و از او چندین جمله نیز روایت کرده است. به نوشته ایوانوف، میمون قداح از ساکنان بانفوذ مکه و عهدهدار املاک باقر در این شهر بوده و به نظر میآید به کار تجارت مشغول بوده است.[۳]
عبداللّه بن میمون قداح از شخصیتهای تاریخی مورد اختلاف در منابع اسلامی است. منابع سنی، شیعه و اسماعیلیان به صورتی متفاوت از او یاد کردهاند. به نوشته لالانی، عبدلله به عنوان نیای ادعایی اسماعیلیان مشهور بوده است. و چون در خدمت محمد باقر و پسرش جعفر صادق بوده، این مزیت را داشته تا بسیاری از احادیث این دو را مکتوب کند.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالله بن میمون بن داود مخزومی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- لالانی، ارزینا آر. (۱۳۸۱). نخستین اندیشههای شیعی: تعالیم امام محمدباقر. ترجمهٔ فریدون بدره ای. تهران: نشر و پژوهش فرزان روز.