کلثوم‌ننه: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۲: خط ۲۲:
[[رده:ادبیات تشیع]]
[[رده:ادبیات تشیع]]
[[رده:ادبیات عامیانه]]
[[رده:ادبیات عامیانه]]
[[رده:خرافات]]

نسخهٔ ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۵۳

کلثوم‌ننه یا عقایدالنساء نام رساله‌ای طنزآمیز و انتقادی منسوب به آقاجمال خوانساری است که در نقد باورهای عامیانه و خرافات رایج، به‌ویژه در میان زنان، نوشته شده است. این اثر از سوی پژوهشگران به‌عنوان یکی از متون شاخص در شناخت آداب، رسوم و دینداری عامیانه در ایران دورهٔ صفوی مورد توجه قرار گرفته است.[۱]

نویسنده

آقاجمال خوانساری، فرزند آقاحسین خوانساری، از فقیهان و عالمان شیعه امامیه اصفهان در دورهٔ صفوی بود که در سال ۱۱۲۵ قمری درگذشت و در تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد. اطلاعات مربوط به زندگی علمی و جایگاه او در منابع تذکره‌ای گزارش شده است.[۲][۳] در منابع رجالی، از آقاجمال خوانساری به‌عنوان عالمی نکته‌سنج یاد شده است.[۴]

انتساب اثر

در برخی منابع، رسالهٔ عقایدالنساء به‌صراحت در شمار آثار آقاجمال خوانساری نیامده و احتمال داده شده است که مؤلف به‌سبب جایگاه فقهی خود از ذکر نامش در این اثر خودداری کرده باشد. علی بلوکباشی این موضوع را بررسی کرده و به نخستین یادکردهای تاریخی از این اثر اشاره کرده است.[۵][۶]

ساختار و محتوا

این رساله به تقلید از ساختار رساله‌های عملیه تنظیم شده و با به‌کارگیری اصطلاحات فقهی، مجموعه‌ای از باورها و رسوم عامیانه را در قالب احکام واجب، حرام و مستحب بازنمایی می‌کند. نمونه‌هایی از متن کتاب نشان می‌دهد که مؤلف با لحنی طنزآمیز، عرف‌ها و خرافات رایج را به چالش می‌کشد.[۷] در بخش‌هایی از کتاب، احکامی دربارهٔ عبادات، مناسک اجتماعی و روابط خانوادگی نقل شده که از دید پژوهشگران، بازتابی از دینداری عامیانه و جایگاه عرف در زندگی روزمرهٔ جامعهٔ آن دوره است.[۸][۹]

دیدگاه منتقدان

علی‌اکبر دهخدا کلثوم‌ننه را نمونه‌ای شاخص از نقد خرافات دانسته است.[۱۰] محمد معین این اثر را کتابی طنزآمیز در زبان فارسی معرفی می‌کند که به آداب و رسوم عوام می‌پردازد.[۱۱] صادق هدایت نیز این کتاب را از مهم‌ترین آثار مرتبط با آداب و رسوم عامه دانسته است.[۱۲]

چاپ و انتشار

از کلثوم‌ننه نسخه‌های خطی، چاپ سنگی و چاپی متعددی برجای مانده است. این اثر در سال‌های ۱۲۹۵ و ۱۳۱۴ قمری به‌صورت چاپ سنگی منتشر شد و در دورهٔ معاصر نیز تصحیح‌ها و چاپ‌های گوناگونی از آن عرضه شده است.[۱۳]

منابع

  1. بلوکباشی، علی (۱۳۷۷). نقد و نظر: معرفی و نقد آثاری در ادبیات مردم‌شناسی. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی. ص. ۱۱۲–۱۱۳.
  2. مهدوی، مصلح‌الدین (۱۳۴۹). تذکرة القبور. اصفهان: ثقفی. ص. ۲۳۸.
  3. تنکابنی، میرزا محمد (۱۳۶۲). قصص العلماء. تهران: اسلامیه. ص. ۲۶۵.
  4. خوانساری، محمدباقر ابن زین‌العابدین (۱۳۹۰). روضات الجنات فی احوال العلماء و السادات. ج. ۲. بی‌جا: بی‌جا. ص. ۲۱۴.
  5. بلوکباشی، علی (۱۳۷۷). نقد و نظر: معرفی و نقد آثاری در ادبیات مردم‌شناسی. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی. ص. ۱۱۲–۱۱۳.
  6. ذوالفقاری، حسن (۱۳۹۳). «متن‌شناسی عقایدالنساء یا کلثوم‌ننه آقاجمال خوانساری». متن‌پژوهی ادبی (۵۹): ۱۴.
  7. خوانساری، آقاجمال (۱۳۶۲). کلثوم‌ننه؛ با طرح‌های بیژن اسدی‌پور. تهران: مروارید. ص. ۸۳–۸۵.
  8. خوانساری، آقاجمال (۱۳۶۲). کلثوم‌ننه؛ با طرح‌های بیژن اسدی‌پور. تهران: مروارید. ص. ۳۳.
  9. خوانساری، آقاجمال (۱۳۶۲). کلثوم‌ننه؛ با طرح‌های بیژن اسدی‌پور. تهران: مروارید. ص. ۹۳–۹۴.
  10. دهخدا، علی‌اکبر (۱۳۷۷). لغت‌نامه. ج. ۱۲. تهران: دانشگاه تهران. ص. ذیل مدخل.
  11. معین، محمد (۱۳۸۲). فرهنگ معین. تهران: بهزاد. ص. ذیل مدخل.
  12. خوانساری، آقاجمال (۱۳۶۲). کلثوم‌ننه؛ با طرح‌های بیژن اسدی‌پور. تهران: مروارید. ص. ۱۳.
  13. ذوالفقاری، حسن (۱۳۹۳). «متن‌شناسی عقایدالنساء یا کلثوم‌ننه آقاجمال خوانساری». متن‌پژوهی ادبی (۵۹): ۱۵.