آمیزش جنسی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «'''آمیزش جنسی'''؛ نزدیکیکردن جنسی انسانی با انسان دیگر یا با حیوان است. در فقه اسلامی واژههای جِماع، مُواقعه، وَطْی و دخول در معنای آمیزش به کار میرود. احکام فقهی آمیزش مربوط به زمانی است که دخول - حداقل به اندازه ختنهگاه - ص...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[آمیزش جنسی]]'''؛ نزدیکیکردن جنسی انسانی با انسان دیگر یا با حیوان است. در فقه اسلامی واژههای جِماع، مُواقعه، وَطْی و دخول در معنای [[آمیزش جنسی|آمیزش]] به کار میرود. احکام فقهی آمیزش مربوط به زمانی است که دخول - حداقل به اندازه ختنهگاه - صورت گرفته باشد. | '''[[آمیزش جنسی]]'''؛ نزدیکیکردن جنسی انسانی با انسان دیگر یا با حیوان است. در فقه اسلامی واژههای جِماع، مُواقعه، وَطْی و دخول در معنای [[آمیزش جنسی|آمیزش]] به کار میرود. احکام [[فقهی]] [[آمیزش جنسی|آمیزش]] مربوط به زمانی است که دخول - حداقل به اندازه ختنهگاه - صورت گرفته باشد. [[فقیهان]]، [[آمیزش جنسی|آمیزش]] را به سه قسم [[حلال]] چون [[ازدواج]]، [[حرام]] مانند [[زنا|زِنا]] و شبههدار (اشتباهی) تقسیم و برای هر یک احکام متفاوتی مطرح میکنند. طبق [[فتوای]] آنها [[آمیزش جنسی|آمیزش]]، از جلو یا پشت، موجب [[جنابت]] میشود که برای پاک شدن از آن باید [[غسل]] [[جنابت]] به جا آورد. [[حرام|حرامبودن]] [[آمیزش جنسی|آمیزش]] مرد با مرد ([[لواط]])، زن با زن ([[مساحقه|مُساحقه]])، انسان با حیوان و همچنین [[مکروه]] بودن [[آمیزش جنسی|آمیزش]] با همسر از پشت، از جمله [[احکام شرعی]] در زمینه [[آمیزش جنسی|آمیزش]] است. | ||
== تعریف == | |||
در [[فقه]] از [[آمیزش جنسی|آمیزش]] با نامهایی چون [[آمیزش جنسی|جِماع]]، [[آمیزش جنسی|مُواقعه]]، [[آمیزش جنسی|وَطْی]] و [[آمیزش جنسی|دخول]] یاد میشود که به معنای نزدیکیکردن جنسی انسانی با انسان دیگر یا با حیوان است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=موسسه دایرة المعارف فقه اسلامی|عنوان کتاب=فرهنگ فقه|سال=۱۳۹۰|جلد=۱|صفحه=۱۶۱}}</ref> | |||
== جایگاه فقهی == | |||
احکام [[آمیزش جنسی|آمیزش]] در بسیاری از بخشهای [[فقه]] همچون [[طهارت]]، [[روزه]]، [[اعتکاف]]، [[حج]]، [[ازدواج]]، [[طلاق]]، [[ظهار|ظِهار]]، [[ایلاء]] و [[حدود]] مطرح میشود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=همان|صفحه=۱۶۱}}</ref> البته این احکام مخصوص آمیزشی است که در آن حداقل [[آمیزش جنسی|دخول]] به اندازه ختنهگاه صورت گرفته باشد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=توضیح المسائل مراجع|سال=۱۳۹۲|نام خانوادگی=بنی هاشمی خمینی|جلد=۱|صفحه=۲۶۷}}</ref> | |||
نسخهٔ ۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۵
آمیزش جنسی؛ نزدیکیکردن جنسی انسانی با انسان دیگر یا با حیوان است. در فقه اسلامی واژههای جِماع، مُواقعه، وَطْی و دخول در معنای آمیزش به کار میرود. احکام فقهی آمیزش مربوط به زمانی است که دخول - حداقل به اندازه ختنهگاه - صورت گرفته باشد. فقیهان، آمیزش را به سه قسم حلال چون ازدواج، حرام مانند زِنا و شبههدار (اشتباهی) تقسیم و برای هر یک احکام متفاوتی مطرح میکنند. طبق فتوای آنها آمیزش، از جلو یا پشت، موجب جنابت میشود که برای پاک شدن از آن باید غسل جنابت به جا آورد. حرامبودن آمیزش مرد با مرد (لواط)، زن با زن (مُساحقه)، انسان با حیوان و همچنین مکروه بودن آمیزش با همسر از پشت، از جمله احکام شرعی در زمینه آمیزش است.
تعریف
در فقه از آمیزش با نامهایی چون جِماع، مُواقعه، وَطْی و دخول یاد میشود که به معنای نزدیکیکردن جنسی انسانی با انسان دیگر یا با حیوان است.[۱]
جایگاه فقهی
احکام آمیزش در بسیاری از بخشهای فقه همچون طهارت، روزه، اعتکاف، حج، ازدواج، طلاق، ظِهار، ایلاء و حدود مطرح میشود.[۲] البته این احکام مخصوص آمیزشی است که در آن حداقل دخول به اندازه ختنهگاه صورت گرفته باشد.[۳]