حدیث مضمر: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
# استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سندهای قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دستهبندی موضوعی این روایات در کتابهای بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است. | # استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سندهای قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دستهبندی موضوعی این روایات در کتابهای بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است. | ||
تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر «عنه» استفاده میشود که مرجع آن غالباً راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمیشوند. | تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر «عنه» استفاده میشود که مرجع آن غالباً راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمیشوند.<ref>{{پک|کلینی|1388 قمری|ک=الکافی|ج=1|ص=41}}</ref> | ||
== منابع == | |||
=== ارجاعات === | |||
[[رده:اصطلاحات حدیثی]] | [[رده:اصطلاحات حدیثی]] | ||
نسخهٔ ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۹
حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام معصوم ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: «عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع…»
عوامل پیدایش اضمار در روایات و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از:
- تقیه
- استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سندهای قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دستهبندی موضوعی این روایات در کتابهای بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است.
تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر «عنه» استفاده میشود که مرجع آن غالباً راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمیشوند.[۱]
منابع
ارجاعات
- ↑ کلینی، الکافی، ۱: ۴۱.