ملا اسماعیل سبزواری

اسماعیل بن محمدجعفر واعظ سبزواری، از عالمان و سخنوران برجسته امامیه در اوایل قرن چهاردهم هجری است. او به دلیل تتبع فراوان در نصوص و حافظه نیرومند در امر وعظ و خطابه شهرت داشت و آثار متعددی در موضوعات اخلاقی، اعتقادی و تبارشناسی موجودات به زبان فارسی و عربی نگاشته است.

زندگی

اسماعیل بن محمدجعفر سبزواری (که در برخی منابع پدر او علی‌اصغر ذکر شده است) از مشاهیر وعاظ شیعه در سده چهاردهم هجری به‌شمار می‌آمد. او در فن موعظه و خطابه سرآمد روزگار خویش بود و بهره‌مندی او از تتبع گسترده در آثار دینی و قدرت حافظه، وی را در میان هم‌عصرانش متمایز می‌ساخت. سبزواری سرانجام در ۱۴ جمادی‌الاولی سال ۱۳۱۲ هجری قمری در تهران درگذشت.

آثار

از ملا اسماعیل سبزواری تألیفات متعددی در حوزه‌های مختلف بر جای مانده است که غالباً با رویکرد وعظ و تبیین معارف دینی نگاشته شده‌اند:

• بدایع الاخبار: در موضوع موعظه به زبان فارسی.
• تنبیه المغترین فی احوال ابلیس: کتابی در احوال شیطان که احتمالاً با نام دیگر وی یعنی «کتاب الشیطان» یکی است.
• جامع النورین: پیرامون احوال انسان.
• مجمع النورین: در احوال بهایم و حیوانات.
• کتاب الانسان: در تبیین ابعاد وجودی انسان.
• جنت و نار: در موضوع بهشت و دوزخ.
• کتاب الطیور: دربارهٔ پرندگان.
• کتاب الملائکه: در شناسایی فرشتگان.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سبزواری». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.