فاطمه بنت حسین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(+رده:فرزندان حسین بن علی، +رده:فرزندان امامان شیعه، +رده:اهالی مدینه، +رده:اسیران نبرد کربلا (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''فاطمه بنت حسین'''، دختر [[حسین بن علی]] و همسر [[حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب]] بود. او در [[نبرد کربلا|واقعه کربلا]] همراه همسرش حضور داشت و پس از واقعه، همسرش به اسارت درآمد. فاطمه به عبادت شهرت داشت و از او [[عبدالله بن حسن مثنی|عبدالله]]، [[ابراهیم بن حسن مثنی|ابراهیم]]، [[حسن بن حسن مثنی|حسن]] و [[زینب]] به دنیا آمدند. روایتی از [[محمد باقر]] دربارهٔ سپردن وصیتی از حسین بن علی به فاطمه و انتقال آن به [[علی بن حسین]] نقل شده است. | '''فاطمه بنت حسین'''، دختر [[حسین بن علی]] و همسر [[حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب]] بود. او در [[نبرد کربلا|واقعه کربلا]] همراه همسرش حضور داشت و پس از واقعه، همسرش به اسارت درآمد. فاطمه به عبادت شهرت داشت و از او [[عبدالله بن حسن مثنی|عبدالله]]، [[ابراهیم بن حسن مثنی|ابراهیم]]، [[حسن بن حسن مثنی|حسن]] و [[زینب]] به دنیا آمدند. روایتی از [[محمد باقر]] دربارهٔ سپردن وصیتی از حسین بن علی به فاطمه و انتقال آن به [[علی بن حسین]] نقل شده است. | ||
== زندگی == | == زندگی == | ||
فاطمه دختر حسین بن علی و همسر [[حسن مثنی|حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب]] بود. مادر او [[اماسحاق|اماسحاق بنت طلحه بن عبدالله]] بود. از فاطمه و همسرش عبدالله، ابراهیم، حسن و زینب به دنیا آمدند. فاطمه و همسرش حسن در کربلا حضور داشتند و حسن نیز به اسارت درآمد. فاطمه زنی متعبد بود و روزها را روزه میگرفت و شبها به نماز میپرداخت. او در سال ۱۱۷ق درگذشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فاطمه بنت حسین}}</ref> | فاطمه دختر حسین بن علی و همسر [[حسن مثنی|حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب]] بود. مادر او [[اماسحاق|اماسحاق بنت طلحه بن عبدالله]] بود. از فاطمه و همسرش عبدالله، ابراهیم، حسن و زینب به دنیا آمدند. فاطمه و همسرش حسن در کربلا حضور داشتند و حسن نیز به اسارت درآمد. فاطمه زنی متعبد بود و روزها را روزه میگرفت و شبها به نماز میپرداخت. او در سال ۱۱۷ق درگذشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فاطمه بنت حسین}}</ref> | ||
از محمد باقر روایت شده است که هنگامی که حسین بن علی برای [[شهادت]] آماده شد، دختر بزرگتر خود فاطمه را فراخواند و نامهای پیچیده و وصیتی آشکار و وصیتی پنهان به او سپرد. علی بن حسین در آن هنگام بیمار بود. سپس فاطمه آن نامه را به علی بن حسین سپرد و این نامه همچنان نزد آنان باقی مانده است. راوی این روایت ابوالجارود است که از محمد باقر دربارهٔ محتوای نامه پرسید و او پاسخ داد که در آن همه آنچه فرزندان [[آدم]] تا پایان دنیا به آن نیاز دارند، وجود دارد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فاطمه بنت حسین}}</ref> | از محمد باقر روایت شده است که هنگامی که حسین بن علی برای [[شهادت]] آماده شد، دختر بزرگتر خود فاطمه را فراخواند و نامهای پیچیده و وصیتی آشکار و وصیتی پنهان به او سپرد. علی بن حسین در آن هنگام بیمار بود. سپس فاطمه آن نامه را به علی بن حسین سپرد و این نامه همچنان نزد آنان باقی مانده است. راوی این روایت ابوالجارود است که از محمد باقر دربارهٔ محتوای نامه پرسید و او پاسخ داد که در آن همه آنچه فرزندان [[آدم]] تا پایان دنیا به آن نیاز دارند، وجود دارد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فاطمه بنت حسین}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
=== ارجاعات === | === ارجاعات === | ||
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}} | {{پانویس|۳|اندازه=ریز}} | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=فاطمه بنت حسین|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | * {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=فاطمه بنت حسین|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:اسیران نبرد کربلا]] | |||
[[رده:اهالی مدینه]] | |||
[[رده:فرزندان امامان شیعه]] | |||
[[رده:فرزندان حسین بن علی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۰۴
فاطمه بنت حسین، دختر حسین بن علی و همسر حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب بود. او در واقعه کربلا همراه همسرش حضور داشت و پس از واقعه، همسرش به اسارت درآمد. فاطمه به عبادت شهرت داشت و از او عبدالله، ابراهیم، حسن و زینب به دنیا آمدند. روایتی از محمد باقر دربارهٔ سپردن وصیتی از حسین بن علی به فاطمه و انتقال آن به علی بن حسین نقل شده است.
زندگی
فاطمه دختر حسین بن علی و همسر حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب بود. مادر او اماسحاق بنت طلحه بن عبدالله بود. از فاطمه و همسرش عبدالله، ابراهیم، حسن و زینب به دنیا آمدند. فاطمه و همسرش حسن در کربلا حضور داشتند و حسن نیز به اسارت درآمد. فاطمه زنی متعبد بود و روزها را روزه میگرفت و شبها به نماز میپرداخت. او در سال ۱۱۷ق درگذشت.[۱]
از محمد باقر روایت شده است که هنگامی که حسین بن علی برای شهادت آماده شد، دختر بزرگتر خود فاطمه را فراخواند و نامهای پیچیده و وصیتی آشکار و وصیتی پنهان به او سپرد. علی بن حسین در آن هنگام بیمار بود. سپس فاطمه آن نامه را به علی بن حسین سپرد و این نامه همچنان نزد آنان باقی مانده است. راوی این روایت ابوالجارود است که از محمد باقر دربارهٔ محتوای نامه پرسید و او پاسخ داد که در آن همه آنچه فرزندان آدم تا پایان دنیا به آن نیاز دارند، وجود دارد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «فاطمه بنت حسین». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.