فراء بغوی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(صفحهای تازه حاوی «'''فراء بغوی'''، ابو محمد حسین بن مسعود بن محمد، معروف به فراء بغوی، از فقیهان شافعی و محدثان بود و به «محیی السنة» شهرت داشت. او در علوم مختلف تبحر داشت و از آثار مشهورش «مصابیح السنة» در حدیث و «معالم التنزیل» در تفسیر است. زندگی او از سال ۴۳۶...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''ابومحمد حسین بن مسعود بن محمد'''، معروف به '''فراء بغوی'''، از فقیهان [[شافعی]] و محدثان بود و به «'''محیی السنة'''» شهرت داشت. او در علوم مختلف تبحر داشت و از آثار مشهورش «مصابیح السنة» در حدیث و «معالم التنزیل» در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] است. زندگی او از سال ۴۳۶ تا ۵۱۰ق، برابر با ۱۰۴۴ تا ۱۱۱۷م، بوده است. | ||
فراء بغوی فقه را از قاضی حسین بن | == زندگی == | ||
فراء بغوی فقه را از [[قاضی حسین بن محمد]]، از شاگردان [[قفال مروزی]]، آموخت. او در علوم مختلف تبحر داشت و در تفسیر قرآن نیز تصنیفی تألیف کرد و برخی از مشکلات آن را با نقل از پیامبر اسلام توضیح داد. وی از راویان حدیث بود و کتابهای بسیاری به او منسوب شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فراء بغوی}}</ref> | |||
سمعانی نوشته است که فراء بغوی در [[مرو رود]] درگذشت و در کنار استادش، قاضی حسین، به خاک سپرده شد. وجه تسمیه «فراء» به کار فراء و فروش آن و «بغوی» منسوب به بغ و بغشو دانسته شده است و از موارد شاذ نسبت به خلاف قیاس به شمار آمده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فراء بغوی}}</ref> | سمعانی نوشته است که فراء بغوی در [[مرو رود]] درگذشت و در کنار استادش، قاضی حسین، به خاک سپرده شد. وجه تسمیه «فراء» به کار فراء و فروش آن و «بغوی» منسوب به بغ و بغشو دانسته شده است و از موارد شاذ نسبت به خلاف قیاس به شمار آمده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فراء بغوی}}</ref> | ||
== آثار == | |||
از آثار فراء بغوی «مصابیح السنة» در [[حدیث]] و «معالم التنزیل» در [[تفسیر]] است که هر دو در [[مصر]] به چاپ رسیدهاند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فراء بغوی}}</ref> | از آثار فراء بغوی «مصابیح السنة» در [[حدیث]] و «معالم التنزیل» در [[تفسیر]] است که هر دو در [[مصر]] به چاپ رسیدهاند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=فراء بغوی}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۱۰: | خط ۱۲: | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=فراء بغوی|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | |||
{{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=فراء بغوی|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | |||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۹
ابومحمد حسین بن مسعود بن محمد، معروف به فراء بغوی، از فقیهان شافعی و محدثان بود و به «محیی السنة» شهرت داشت. او در علوم مختلف تبحر داشت و از آثار مشهورش «مصابیح السنة» در حدیث و «معالم التنزیل» در تفسیر است. زندگی او از سال ۴۳۶ تا ۵۱۰ق، برابر با ۱۰۴۴ تا ۱۱۱۷م، بوده است.
زندگی
فراء بغوی فقه را از قاضی حسین بن محمد، از شاگردان قفال مروزی، آموخت. او در علوم مختلف تبحر داشت و در تفسیر قرآن نیز تصنیفی تألیف کرد و برخی از مشکلات آن را با نقل از پیامبر اسلام توضیح داد. وی از راویان حدیث بود و کتابهای بسیاری به او منسوب شده است.[۱] سمعانی نوشته است که فراء بغوی در مرو رود درگذشت و در کنار استادش، قاضی حسین، به خاک سپرده شد. وجه تسمیه «فراء» به کار فراء و فروش آن و «بغوی» منسوب به بغ و بغشو دانسته شده است و از موارد شاذ نسبت به خلاف قیاس به شمار آمده است.[۲]
آثار
از آثار فراء بغوی «مصابیح السنة» در حدیث و «معالم التنزیل» در تفسیر است که هر دو در مصر به چاپ رسیدهاند.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «فراء بغوی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.