جوشن کبیر

جوشن کبیر نام دعایی معروف از ادعیه مأثوره در منابع شیعی است که به ویژه در شب‌های قدر خوانده می‌شود. این دعا طبق روایت کفعمی از سجاد، امام چهارم شیعیان امامیه و پیامبر اسلام منتقل شده و در منابع روایی به حفاظت از مؤمنان و تضمین امان ایشان مرتبط است.

در منابع اسلامی

«جوشن کبیر» دعایی از ادعیه مأثوره است که بیشتر در شب‌های قدر خوانده می‌شود. مطابق نقل کفعمی، جبرئیل بر پیامبر اسلام نازل شد و مشاهده کرد که محمد، جوشنی سنگین به تن دارد که برای بدن او آزاردهنده است. جبرئیل توصیه کرد این جوشن از تن برداشته شود و به جای آن، دعای جوشن کبیر خوانده شود تا پیامبر و امتش در امان باشند. در ادامه حدیث آمده است که هر کس این دعا را بر کفن خود بنویسد، از عذاب الهی محفوظ خواهد ماند. همچنین، حسین بن علی روایت کرده که پدرش به او وصیت کرد این دعا را حفظ کند، آن را گرامی بدارد، بر کفن خود بنویسد و اعضای خانواده را به خواندن و یادگیری آن تشویق نماید. کفعمی این دعا را با عنوان «جوشن کبیر» و از جمله دعاهای جنه‌الامان معرفی کرده است.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «جوشن کبیر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.