سوره حشر

سوره حشر، سوره پنجاه و نهمین سوره از قرآن است، در لغت به معنای «جمع شدن» و «انجام کار جمعی» است. کلمه حشر در دو جا به کار رفته است، سوره ق و آیه 2 حشر. این سوره از یک واقعه برداشت شده است، در واقع پس از خیانت و نقض پیمان بنی‌نضیر، که مسلمانان آن ها را از اطراف مدینه بیرون راندند. لذا نام دیگر این سوره «بنی‌نضیر» است. از برجسته ترین آیه‌های این سوره می‌توان به هفت آیه اخر آن اشاره کرد.