ملاصالح مازندرانی
ملاصالح مازندرانی (درگذشت ۱۰۸۱ق) فقیه و محدث شیعه و از دانشمندان برجستهٔ سدهٔ یازدهم هجری بود. نام او ملاصالح بن ملااحمد سروی طبرسی آمده و به سبب دقت نظر و تبحر در علوم معقول و منقول شهرت داشت. مهمترین اثر او شرحی بر الکافی است که از آثار شناختهشده در شرح این کتاب بهشمار میرود.
زندگی
ملاصالح از شاگردان محمدتقی مجلسی بود و بعدها با دختر او آمنه مجلسی ازدواج کرد. در منابع از او به عنوان عالمی زاهد و محتاط یاد شده است. گفتهاند وی قصد داشت بخش «فروع» الکافی را نیز شرح کند، اما به سبب احتیاط علمی و آنکه خود را در مرتبهٔ لازم برای این کار نمیدانست، از این کار صرف نظر کرد؛ با این حال، شرح او بر «اصول» و «روضه» کافی نشاندهندهٔ گستردگی دانش او در فقه و حدیث است.[۱]
در برخی نقلها داستانی دربارهٔ ازدواج او با آمنه، دختر محمدتقی مجلسی، آمده است. گفتهاند که مجلسی با وجود فقر ملاصالح، به سبب فضل و دانش او، دختر خود را به همسری او درآورد. در روایتی مشهور آمده است که در شب نخست ازدواج، ملاصالح به مطالعهٔ کتابی مشغول بود و در حل مسئلهای علمی درنگ داشت. همسرش که از دانش بهرهمند بود، توضیح آن مسئله را نوشت و در کتاب نهاد. گفتهاند ملاصالح پس از دیدن آن توضیح، به شکرانهٔ این نعمت سجده کرد.[۲]
درگذشت
ملاصالح مازندرانی در سال ۱۰۸۱ق در اصفهان درگذشت.[۳]
آثار
مهمترین اثر او شرح بر الکافی است که بهویژه شرح «اصول کافی» و «روضهٔ کافی» از آثار مهم در سنت شرحنویسی این کتاب بهشمار میآید.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صالح مازندرانی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.