عمر بن حمق

‘’‘عمرو بن حَمِق بن کاهل خُزاعی کعبی’‘’، از صحابه پیامبر اسلام و از یاران نزدیک علی بن ابی‌طالب بود. او در سال پنجم هجری به مدینه هجرت کرد و احادیثی از پیامبر روایت نمود. پس از فتح مصر، در آنجا ساکن شد و در دوران خلافت علی بن ابی‌طالب به کوفه رفت.

زندگی و فعالیت‌های سیاسی

عمرو بن حمق یکی از رؤسای گروه ششصد نفری بود که در اعتراض و شکایت از عملکرد عثمان بن عفان به مدینه آمدند و از جمله چهار نفری بود که وارد خانه عثمان شدند و او را به قتل رساندند.

او از یاران وفادار علی بن ابی‌طالب بود؛ تا جایی که جایگاه او را نسبت به علی مانند جایگاه سلمان فارسی نسبت به پیامبر دانسته‌اند. وی در جنگ صفین پرچم‌دار قبیله خزاعه بود.

درگذشت

پس از کشته شدن علی بن ابی‌طالب و در دوره‌ای که معاویه حجر بن عدی و یارانش را به قتل رساند، زیاد بن ابیه، حاکم کوفه، عمرو بن حمق را به دلیل حمایت از علی بن ابی‌طالب تحت تعقیب قرار داد. او ناچار به کوه‌های موصل گریخت. معاویه سپاهی را در پی او فرستاد؛ مأموران در حالی به او رسیدند که دچار مارگزیدگی شده بود و توان نبرد نداشت، از این رو او را کشتند. این واقعه در سال ۵۰ هجری رخ داد.

آرامگاه وی در بیرون شهر موصل قرار دارد که بارگاهی بر آن قرار گرفته و سیف‌الدوله حمدانی در سال ۳۳۶ قمری بنایی بر آن نهاد.

منابع

اختری، عباسعلی، ‘‘دایرةالمعارف جامع اسلامی’’، تهران، انتشارات آرایه، ۱۳۹۰.