حدیث مضمر

حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام معصوم ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: «عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع…»

عوامل پیدایش اضمار در روایات و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از:

1. تقیه
2. استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سندهای قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دسته‌بندی موضوعی این روایات در کتاب‌های بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است.

تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر «عنه» استفاده می‌شود که مرجع آن غالباً راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمی‌شوند.