راغب اصفهانی
راغب اصفهانی، با نام اصلی ابوالقاسم حسن بن محمد بن مفضل، از دانشوران نامدار در علوم لغت، ادب، حدیث، شعر، نویسندگی، اخلاق، حکمت و کلام بود. او را در منابع از برجستهترین لغتپژوهان اسلامی دانستهاند. از مهمترین آثار او «المفردات فی غریب القرآن» و «الذریعة إلی مکارم الشریعة» است. وی در سال ۵۰۲ قمری درگذشت.
زندگی
ابوالقاسم حسن بن محمد بن مفضل بن محمد، مشهور به راغب اصفهانی، از استادان برجسته علوم ادبی و دینی بود و در حوزههای لغت، ادب، حدیث، شعر، نویسندگی، اخلاق، حکمت و کلام فعالیت داشت. فخر رازی او را در مرتبهای نزدیک به غزالی دانسته و در شمار عالمان اهل سنت آورده است، اگرچه برخی او را شیعی مذهب معرفی کردهاند.[۱]
درگذشت
به گزارش منابع، راغب اصفهانی در سال ۵۰۲ قمری درگذشت.[۲]
آثار
برای راغب اصفهانی آثار متعددی در زمینههای گوناگون گزارش شده است. برخی از مهمترین آنها عبارتاند از:[۳]
- المفردات فی غریب القرآن؛ اثر معروف او در شرح واژگان قرآن
- الذریعة إلی مکارم الشریعة؛ کتابی اخلاقی در تبیین فضایل انسانی
- تفصیل النشأتین و تحصیل السعادتین؛ اثری در حکمت و مباحث نفس و سعادت انسان
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «راغب اصفهانی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.