صفر (ماه)
صَفَر دومین ماه از ماههای تقویم قمری و پس از ماه محرم است. این ماه در دوران جاهلیت «ناجر» نامیده میشد.[۱]
وجه تسمیه
واژهٔ «صفر» از ریشهٔ «صفر» به معنای خالی و تهی گرفته شده است. گفتهاند سبب این نامگذاری آن است که پس از پایان ماه محرم ـ که از ماههای حرام بود و در آن جنگ و قتال ترک میشد ـ با فرا رسیدن ماه صفر مردم برای جنگ از خانههای خود بیرون میرفتند و خانهها خالی میماند.[۲]
رویدادها
در منابع تاریخی و روایی رویدادهایی برای برخی روزهای این ماه نقل شده است، از جمله:
- روز نخست: وقوع جنگ صفین در سال ۳۷ق؛ همچنین به نقلی زادروز محمدباقر بن علی.[۳]
- روز هفتم: درگذشت حسن بن علی در سال ۵۰ق و نیز زادروز موسی بن جعفر در سال ۱۲۸ق.[۴]
- روز بیستم: اربعین حسین بن علی.[۵]
- روز بیستوهشتم: درگذشت محمد، پیامبر اسلام.[۶]
- روز پایانی ماه: به نقلی درگذشت علی بن موسی الرضا.[۷]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صفر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.