عبدالله بن انیس
عبداللّه بن انیس از اصحاب محمد و همپیمان انصار بود. او در نبردهای بدر، احد و دیگر غزوهها حضور داشت و در ماجرای شکستن بتهای قبیلهاش شرکت کرد. از رویدادهای زندگی او، سفر جابر بن عبدالله انصاری به شام برای شنیدن حدیثی از او و همچنین مأموریت وی برای کشتن خالد بن سفیان هذلی گزارش شده است.
زندگی
عبداللّه بن انیس از قبیله جهینه و همپیمان با انصار بود و از اصحاب محمد بن عبدالله بهشمار میرفت. او در غزوههای بدر، احد و سایر جنگها شرکت داشت و در شکستن بتهای قبیله خود در شبهنگام نقش ایفا میکرد. او احادیثی از محمد بن عبدالله نقل کرده است. روایت شده است که جابر بن عبدالله انصاری برای شنیدن حدیثی در باب مظالم که از زبان عبداللّه بن انیس شنیده نشده بود، یک ماه راه پیمود تا به محل سکونت او در شام رسید. پس از دیدار و استقبال عبداللّه بن انیس، جابر حدیث مذکور را شنید و به مدینه بازگشت.[۱]
عبداللّه بن انیس نقل کرده که به دلیل دوری خانهاش از مدینه، از محمد بن عبدالله درخواست کرد شبی را برای حضور او در مدینه جهت درک شب قدر مشخص کند و پاسخ شنید که در شب بیست و سوم ماه رمضان خود را به مدینه برساند.[۲]
مأموریت کشتن خالد بن سفیان هذلی
گفتهاند محمد بن عبدالله به عبداللّه بن انیس مأموریت داد تا خالد بن سفیان هذلی را که در نخله (یا عرنه) در حال جمعآوری نیرو برای جنگ بود، از میان بردارد. عبداللّه پس از دریافت مشخصات خالد، به سوی محل حرکت کرد. او در مسیر با فرا رسیدن وقت نماز عصر، نماز خود را در حال حرکت و با اشاره سر بجا آورد تا مأموریتش فاش نشود. پس از رسیدن به خالد، خود را یکی از اعراب همراه نشان داد و با او همکلام شد تا اعتمادش را جلب کند؛ سپس با ضربت شمشیر او را کشت. پس از بازگشت و گزارش کار، محمد بن عبدالله عصایی به عنوان نشانهای برای روز قیامت به او بخشید و عبداللّه وصیت کرد که آن عصا را در کفنش بگذارند.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبداللّه بن انیس». دایرةالمعارف جامع اسلامی.