عبدالله بن عمرو بن عاص

عبدالله بن عمرو بن عاص از صحابیان محمد بود که پیش از پدرش اسلام آورد. او به عبادت و تلاوت قرآن شهرت داشت، اما به پیروی از پدرش در سپاه معاویه در جنگ صفین حضور یافت. وی پس از پایان جنگ، همواره از مشارکت در این نبرد و جنگیدن با مسلمانان ابراز پشیمانی می‌کرد.

زندگی

عبدالله بن عمرو بن عاص دوازده سال از پدرش کوچک‌تر بود و پیش از او اسلام آورد. او زمان بسیاری را به عبادت و تلاوت قرآن اختصاص می‌داد. با این حال، وی در جریان جنگ صفین، به همراه پدرش در سپاه معاویه شرکت کرد. عبدالله پس از پایان این جنگ، همواره از حضور خود در آن نبرد و جنگیدن با مسلمانان ابراز ندامت می‌کرد.

در روایتی نقل شده است که روزی در مسجد مدینه، عبدالله در حضور گروهی از جمله ابوسعید خدری، حسین بن علی را ستود و او را محبوب‌ترین فرد نزد اهل آسمان خواند. وی که از زمان صفین با حسین بن علی سخن نگفته بود، ابراز امیدواری کرد که رضایت او را جلب کند. ابوسعید خدری برای رفع این کدورت، عبدالله را برای عذرخواهی نزد حسین بن علی برد. در دیدار با حسین بن علی، عبدالله در پاسخ به چرایی حضورش در صفین با وجود شناخت جایگاه امام، به ماجرایی اشاره کرد که پدرش نزد محمد از او شکایت کرده بود؛ زیرا عبدالله شب‌ها به عبادت و روزها به روزه‌داری می‌پرداخت و به پدر بی‌توجه بود. وی اظهار داشت که محمد او را به اطاعت از پدر فرمان داد و او به همین دلیل در صفین حاضر شد، اما تأکید کرد که در آن نبرد از هیچ سلاحی علیه کسی استفاده نکرده است.

درگذشت

عبدالله بن عمرو بن عاص در سال ۶۵ قمری در مصر درگذشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالله بن عمرو بن عاص». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.