عبدالله بن میمون قداح
| عبدالله بن میمون قَدّاح | |
|---|---|
| متولد | اهواز |
| وفات | ۸۷۴–۸۷۵ م |
| ملیت | ایرانی، اهواز |
| دیگر نامها | میمون قداح، عبدالله بن میمون اهوازی |
| حرفه | راوی حدیث |
| آثار | مبعث النبی، صفةالجنة والنار |
| عنوان | قداح، مکی، ابن میمون، ابن قداح، مخزومی |
| والدین | میمون بن اسود |
عبدالله بن میمون بن داود مخزومی، معروف به ابنقداح، از دانشمندان شیعه و اصحاب محمد باقر و جعفر صادق بود. او که از تبار فارسی داشت و در مکه میزیست، در نقل حدیث فردی مورد اعتماد شناخته میشد و کتابهایی نیز تألیف کرد. در برخی منابع از وی به عنوان رهبر فرقه میمونیه از اسماعیلیه یاد شده است.
تبار و فرقه
پدر او فردی با اصالت فارسی بود که در مکه سکونت داشت. عبدالله بن میمون در سال ۱۸۰ قمری درگذشت. برخی منابع، از جمله آثار خاندان نوبختی، او را رهبر فرقه میمونیه از اسماعیلیه دانستهاند.[۱]
زندگی
عبدالله بن میمون از دانشمندان شیعه و اصحاب محمد باقر و جعفر صادق بود که در نقل حدیث به وثاقت توصیف شده است. او کتابهایی همچون «مبعث النبی»، «صفة الجنة و النار» و «إفادة البصیر» را تألیف کرد.[۲] پدرش میمونبن الاسودالقدّاح، در مکه زندگی میکرده و در دورهٔ جعفر صادق درگذشت. وی از موالی بنیمخزوم و از شاگردان محمد باقر بود و از او چندین جمله نیز روایت کرده است. به نوشته ایوانوف، میمون قداح از ساکنان بانفوذ مکه و عهدهدار املاک باقر در این شهر بوده و به نظر میآید به کار تجارت مشغول بوده است.[۳]
عبداللّه بن میمون قداح از شخصیتهای تاریخی مورد اختلاف در منابع اسلامی است. منابع سنی، شیعه و اسماعیلیان به صورتی متفاوت از او یاد کردهاند. به نوشته لالانی، عبدلله به عنوان نیای ادعایی اسماعیلیان مشهور بوده است. و چون در خدمت محمد باقر و پسرش جعفر صادق بوده، این مزیت را داشته تا بسیاری از احادیث این دو را مکتوب کند.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالله بن میمون بن داود مخزومی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- لالانی، ارزینا آر. (۱۳۸۱). نخستین اندیشههای شیعی: تعالیم امام محمدباقر. ترجمهٔ فریدون بدره ای. تهران: نشر و پژوهش فرزان روز.